Περιβάλλον και η Επόμενη Οικονομική Φούσκα


TRUELIES:

Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος σήμερα….Κάτι δηλαδή σαν την ημέρα της Mητέρας, του Πατέρα η του Αγίου Βαλεντίνου.Το σύστημα που μας βομβαρδίζει με πάσης είδους προπαγάνδα μέσω των Media  , έχει φροντίσει κάθε μέρα του χρόνου να είναι και παγκόσμια μέρα για κάτι.Σήμερα δηλαδή καλούμαστε να εορτάσουμε (θυμηθούμε αν θέλετε) και  την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος …Ο γράφων θα γιορτάσει (μνημονεύσει αν προτιμάτε) το απόγευμα και τα γενέθλια του 2χρονου γιού του. Τι ευτυχία !! Δύο γιορτές σε μια μέρα!! Ευτυχισμένος άνθρωπος!!

Προσωπικά,, για να είμαι ειλικρινής θα περιορίσω τους εορτασμούς μου σήμερα στο δεύτερο …Στη χαρά των γενεθλίων του παιδιού μου, γιατί το πρώτο , η παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος με στεναχωρεί.Με στεναχωρεί πολύ  όταν έχω κατά νου το πρόσφατο ατύχημα της BP στον κόλπο του Μεξικού, με στεναχωρεί , όταν σκέφτομαι οτι ζω σε μια χώρα με ηλιοφάνεια τις 300 μέρες του χρόνου και εγώ καταναλώνω ηλεκτρικό ρεύμα που παράγεται απο λιγνίτη και καύση άνθρακα (αντί απο φωτοβολταικά στοιχεία ), με στεναχωρεί γιατί ολος ο κόπος της εργασίας μου και σχεδόν ολα τα χρήματα μου , ξοδεύονται για λόγους που εχουν να κάνουν με ενέργεια.Μάλιστα με ενέργεια που παράγεται απο ορυκτά καύσιμα και μολύνει το περιβάλλον αφάνταστα….Σήμερα λοιπόν , προτρέπω σε ολους τους αναγνώστες να παρακολουθήσουν το 10-λεπτο βίντεο που ακολουθεί και περιγράφει πως στήνεται η επόμενη οικονομική φούσκα των δεκαετιών που ακολουθούν στις πλάτες μας,  με πρόσχημα ενα καθαρό περιβάλλον.Δείτε ενα άλλο διαφορετικό Αληθινό – Ψέμα και πιστέψτε μαζί μου οτι η μέρα του περιβάλλοντος θα έπρεπε να γιορτάζεται διαφορετικά. Χρόνια πολλά Αποστόλη μου:

Γιάννης Αέρας

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Advertisements

Eργατοπατέρες Παιδοκτόνοι….


TRUELIES:

Οι εργαζόμενοι της παλαιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας,  με ενα νόμο που ποτέ δεν εφαρμόστηκε, βρίσκονται στο δρόμο, απλήρωτοι για παραπάνω απο 6 μήνες και φυσικά τίποτε δεν ακούγεται στα ΜΜΕ , τα οποία ασχολούνται με σοβαρότερα θέματα…5.000 εργαζόμενοι , στο δρόμο  δεν αποτελούν  μεγάλο μέρος της επικαιρότητας  μπροστά στα μέτρα που αφορούν το πλήθος των εργαζομένων της Ελλάδας καθώς και των Συνταξιούχων.Είναι όμως αξιοπερίεργο να δούμε τον ρόλο των Συνδικαλιστών της Ολυμπιακής σε αυτή την παρωδία που λέγεται «Αποκατάσταση Εργαζομένων Παλαιάς Ο.Α.»…Μέχρι να μας διαψεύσουν οι εξελίξεις , οφείλουμε να πούμε , πως η εκπροσώπηση των εργαζομένων της Ο.Α. απο τους Συνδικαλιστές που τους αντιπροσωπεύουν, απέναντι σε μια αναξιόπιστη, ως προς τις υποχρεώσεις τiς Κυβέρνησης, γίνεται με βάση τα «Πολιτικά Χρίσματα» που η κυβέρνηση αυτή έχει υποσχεθεί σε ορισμένους Συνδικαλιστές. Φήμες θέλουν τον πρόεδρο της Ο.Σ.Π.Α. (Ομοσπονδίας Σωματείων Ο.Α,) να είναι υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες Δημοτικές εκλογές στη Θήβα.Αλλο μέλος του Δ.Σ. του προεδρείου πολιτεύτηκε στις εκλογές του 2004 με το ΠΑΣΟΚ στην Αττική….Πόσο διαφανές είναι το γεγονός οτι οι εκπρόσωποι αυτοί των εργαζομένων  βρίσκονται απέναντι σε μια Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για να διαπραγματευτούν νόμους ψηφισμένους (που λογικά θα έπρεπε σαν νόμοι να εφαρμόζονται και οχι να τελούν υπο διαπραγματευση…) . Ας διαβάσουμε το παρακάτω άρθρο του Βήματος για να δούμε πόσα Αληθινά Ψέματα είναι αυτά που βιώνουν οι 5.000 αυτοί εργαζόμενοι:

Είναι πλέον τεκμηριωμένο και γνωστό ότι κύριοι υπεύθυνοι για την άθλια κατάσταση, οικονομική και άλλη, που επικρατεί στη χώρα είναι οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές. Προκειμένου να βελτιώσουμε την κατάσταση και να αποφύγουμε τα ίδια στο μέλλον είναι σκόπιμο να αναρωτηθούμε τι κάνουν οι πολιτικοί και τι κάνουν οι συνδικαλιστές. Ας αρχίσουμε σήμερα με τους συνδικαλιστές. Τι κάνουν, λοιπόν, οι συνδικαλιστές;

Σύμφωνα με τη θεωρία η δουλειά των συνδικαλιστών είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η προστασία τους από τις αυθαιρεσίες του εργοδότη. Σύμφωνα, όμως, με την εμπειρία η δουλειά των συνδικαλιστών είναι η προστασία των συντεχνιακών συμφερόντων και η προώθηση των δικών τους προσωπικών φιλοδοξιών. Ενας θέλει να διατηρήσει την εξουσία που έχει και να ανέλθει συνδικαλιστικά. Αλλος θέλει να γίνει βουλευτής και, με τα κατάλληλα προσκυνήματα, υπουργός. Αλλος θέλει να γίνει ευρωβουλευτής. Αλλος θέλει να ανέβει στην κομματική ιεραρχία. Αυτές είναι θεμιτές και ευγενείς φιλοδοξίες, όχι όμως όταν επιδιώκονται εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, όπως συμβαίνει στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Σε πολλές περιπτώσεις η απερισκεψία και η σκόπιμη κακή πολιτική των συνδικαλιστών έχουν αποτελέσματα που θίγουν άμεσα τα συμφέροντα των εργαζομένων τα οποία υποτίθεται ότι προωθούν. Θλιβερά παραδείγματα, η Πιρέλλι, η Ολυμπιακή και σε λίγο ο ΟΣΕ.

Προκειμένου ο συνδικαλισμός να μπει στον φυσικό του δρόμο είναι αναγκαίο να γίνουν αλλαγές και να ληφθούν μέτρα που θα κόψουν την όρεξη εκείνων των συνδικαλιστών οι οποίοι στο όνομα της εργατικής τάξης προωθούν τον εαυτό τους. Μερικά τέτοια μέτρα είναι τα εξής:

Πρώτον, οι συνδικαλιστές να μην μπορούν να συμμετέχουν σε διοικητικά συμβούλια δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Αναρωτηθήκατε ποτέ σε πόσα συμβούλια συμμετέχουν οι συνδικαλιστές, πόσα χρήματα εισπράττουν από τη συμμετοχή τους και πόσο ισχυρό κίνητρο είναι αυτό για την αναπαραγωγή μιας συντεχνιακής πολιτικής;

Δεύτερον, οι συνδικαλιστές να μην μπορούν να διεκδικήσουν βουλευτική έδρα πάρα μόνο αν περάσει ορισμένο χρονικό διάστημα, π.χ. μια τετραετία, μετά την τελευταία θητεία τους σε συνδικαλιστικό όργανο. Το μέτρο αυτό θα μειώσει το κίνητρο για λαϊκισμούς και επίσης το κίνητρο για χρηματοδότηση συνδικαλιστών εκ μέρους ιδιωτών και επιχειρηματιών.

Τρίτον, οι συνδικαλιστές να μην εξαιρούνται από την υποχρέωση παροχής εργασίας προς την επιχείρηση στην οποία έχουν προσληφθεί. Είμαι βέβαιος ότι έχετε ακούσει για συνδικαλιστές που δεν έχουν δουλέψει ποτέ, αλλά αμείβονται πάντα και παντοιοτρόπως.

Τέταρτον, οι συνεδριάσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων να γίνονται εκτός ωραρίου εργασίας και σε χώρους εκτός της υπηρεσίας ή επιχείρησης. Είναι παράλογο να κλείνει το σχολείο επειδή οι καθηγητές έχουν γενική συνέλευση.

Πέμπτον, να απαγορευτεί η συμμετοχή συνδικαλιστών (όχι εργαζομένων) σε πειθαρχικά και λοιπά συμβούλια, διότι χρησιμοποιούν τη δύναμη που απορρέει από αυτά για ρουσφέτια, εκβιασμούς και προβολή.

Αν οι αρμόδιοι εξετάσουν το ζήτημα αυτό, θα βρουν πολλά άλλα που πρέπει να αλλάξουν. Η εργατική τάξη χρειάζεται γνήσιο εργατικό κίνημα, όχι συντεχνίες, κομματικές οργανώσεις και πονηρούληδες υποκριτές που δουλεύουν για το δικό τους συμφέρον.

Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Γ.Α.

Ωρε που πάμεεεε?Που πάμεεεε??


TRUELIES:
Με αφορμή την χθεσινή απεργία της ΕΣΗΕΑ , αφιερώνουμε το παρακάτω άρθρο συνεργάτη μας ,  σε όλες τις T.V. Personas της Ελλάδας.Εργαζόμενοι υπάρχουν και πίσω απο τις κάμερες…..
Πολύ συγκινούμαι κάθε βράδυ,την ώρα των δελτίων ειδήσεων!Ανοίγω την τηλεόραση,παίρνω τα χαρτομάντηλά μου αγκαζέ και συγκινούμαι!!Μα τι πάθος είναι αυτό,τι αλτρουισμός,τι κατανόηση!!!Όλοι,μα όλοι,οι προσφιλείς τηλεπαρουσιαστές και τηλεπαρουσιάστριες,σχολιαστές και σχολιάστριες,γραβατωμένοι ή και casual,να »στέκονται» δίπλα στους ανέργους,να κλαίνε,να οδύρονται για την κατάντια τους,να συμπαρίστανται και να ψάχνουν εναγωνίως για λύση μέσα από συνδέσεις πολιτικών στο περιστύλιο της Βουλής,που τυχαίνει να έχουν και κακό ήχο καμιά φορά (συμβαίνουν αυτά σε ένα ζωντανό πρόγραμμα,αλλά να…ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ Ο ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ,αλλιώς να μην ξαναπατήσει το πόδι του)..
Και εγώ εκεί.Υπομονετικά,καρτερικά θα έλεγα,να συγκινούμαι.Μου αρέσει αυτός ο ρόλος,είναι »βολικός».Όχι για μένα,εγώ όπως και εκατοντάδες άλλοι σαν κι εμένα ξεβολεύτηκαν απότομα.Γι αυτούς όμως είναι βολικός ο ρόλος.Δεν υπάρχει άλλωστε καμία διάθεση να δουν τα του »οίκου» τους.Πώς δηλαδή,από τη μια μέρα στην άλλη,άνθρωποι που δουλεύουν πίσω απο αυτούς,ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ,βρίσκονται εκτός επαγγέλματος.Γιατί?Κανένας δεν ξέρει!Κάποιος έκρινε πως οι άνεργοι και αφανείς δημοσιογράφοι,έγιναν αναποτελεσματικοί, πριν γίνουν άνεργοι.Και τώρα,με οικογένεια ή χωρίς,πέρα από  την οικονομικη κρίση της οποίας υπήρξαν θύματα,έχουν να αντιμετωπίσουν και την κρίση ταυτότητας,αφού η »προσφορά» εργασίας έχει πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο πια.Μαύρο!!Κατάμαυρο!Πίσσα!!Εναλλακτικά της »μαύρης» εργασίας,υπάρχει η »ιδεατή» ημιαπασχόληση:550 ευρώ καθαρά(ολοκάθαρα) για 6ωρη συνεργασία με ταξιδιωτικό περιοδικό!!!600 ευρώ(πάλι ολοκάθαρα,κολαριστά,ολόκληρα) για 5ωρη συνεργασία(νυχτερινή βάρδια) με ραδιοφωνικό σταθμό!!!Το είδος της συνεργασίας δεν προσδιορίζεται βέβαια (τα κάνω όλα και συμφέρω) και βέβαια για ασφάλιση στον φορέα του Κλάδου και ένταξη σε μισθολόγιο,ούτε λόγος..Και διάφορα άλλα τέτοια συμπαθητικά!!!
Στο αντίποδα,παρουσιαστές εκπομπών και δελτίων που είναι και εκδότες και κάνουν και ραδιόφωνο,σχολιάστριες δελτίων που κάνουν ραδιόφωνο και εργάζονται και σε δημόσια Γραφεία Τύπου,μεγαλόσχημοι συντάκτες με δύο ή και τρεις δουλειές,ΟΛΟΙ αυτοί,κάθε βράδυ,στις 20:00,κόπτωνται για τους ανέργους.Πως να μην υπάρχουν άνεργοι όταν έχετε »ξαπλώσει» πάνω από δεκάδες θέσεις εργασίας;;;;Και το Σωματείο των Δημοσιογράφων τί ακριβώς κάνει?Τι είπαμε πως σημαίνει ο »στρουθοκαμηλισμός»???
Πολύ συγκινούμαι κάθε βράδυ στις 20:00!!!

A.M.

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine