ZEITGEIST-Η άνοδος του τεχνο-επιστημονικού ανορθολογισμού*

TRUELIES:

Συχνά δημοσιεύουμε άρθρα για το κίνημα ZEITGEIST και προβάλλουμε, τα θέματα και τς δράσεις του κινήματος στην Ελλάδα. Εναν κανόνα που «ασπάζεται» το κίνημα αυτό , (την ελεύθερη ροή πληροφορίας)  θα τηρήσουμε και σήμερα, αλλά λίγο αντίστροφα: Δημοσιεύουμε μα άποψη του Τάκη Φωτόπουλου , η οποία ουσιαστικά «κiνείται» ενάντια στο κίνημα αυτό και το λόγο θα τον δείτε αφου διαβάσετε όλα τα παρακάτω:

Μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού» και την παράλληλη χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας, το σοσιαλιστικό πρόταγμα διεθνώς εισήλθε σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης, ανάλογης της πολυδιάστατης κρίσης στην οποία ήδη οδηγείτο το καπιταλιστικό σύστημα της οικονομίας της αγοράς και η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία». Οι δύο αυτές παράλληλες αλλά και διαπλεκόμενες κρίσεις, σε συνδυασμό με τη συστηματική προσπάθεια της υπερεθνικής ελίτ (δηλαδή του πλέγματος των συναλλήλων σχέσεων και συμφερόντων ως προς το σύστημα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς) να ενσωματώσει πλήρως στη Νέα Τάξη κάθε κράτος-παρία, ιδιαίτερα στην κρίσιμη ενεργοπαραγωγό περιοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, είχε σειρά σημαντικών συνεπειών στο πολιτικό επίπεδο. Έτσι, από τη μια μεριά, η υπερεθνική ελίτ με επικεφαλής την Αγγλοσαξονική, με αφορμή την επίθεση της 9/11 (για την οποία υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι την γνώριζε άλλα δεν τη σταμάτησε) ξεκίνησε μια σειρά εγκληματικών πολέμων για την αλλαγή καθεστώτων που ήδη έχει αλλάξει τον πολιτικό χάρτη της περιοχής. Η συστημική αυτή βία σε μαζική έκταση, που συμπληρώνεται από την αντίστοιχη Σιωνιστική βία στην Παλαιστίνη, οδήγησε αναπόφευκτα στον κύκλο της αντιβίας (δηλαδή της νομιμοποιημένης αντίστασης των λαών) και του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» που αποτέλεσε το φύλλο συκής για την εγκαθίδρυση της σημερινής ημι-ολοκληρωτικής «δημοκρατίας».[1]

Η πολυδιάστατη κρίση, όμως, στη Δύση, σε συνδυασμό με τους τρομοκρατικούς πολέμους της υπερεθνικής ελίτ στην Ανατολή, οδήγησε σε μια παράλληλη άνοδο του ανορθολογισμού, είτε με τη μορφή της αναβίωσης των παλαιών θρησκειών (Ισλαμισμός, Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός)[2], είτε με τη μορφή της εξάπλωσης νέων μορφών ανορθολογισμού (Νέα Εποχή, ανορθολογικές μορφές θεραπείας κ.λπ.). Πέρα όμως από όλες αυτές τις μορφές ανορθολογισμού, στις ΗΠΑ, όπου ο ανορθολογισμός κάθε μορφής παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση για λόγους που δεν είναι του παρόντος, η ιδιαίτερη ανάπτυξη της τεχνοεπιστήμης οδήγησε, στο πολιτικό επίπεδο, σε δύο διαμετρικά αντίθετα «κινήματα» που και τα δυο ισχυρίζονται ότι κινούνται στον ευρύτερο ελευθεριακό χώρο. Έτσι, από τη μια μεριά, υπάρχει η κίνηση των «πρωτογονιστών» (John Zerzan κ.α), με περιορισμένο αριθμό υποστηρικτών σε διεθνές επίπεδο, που απορρίπτουν την σύγχρονη τεχνοεπιστήμη ως μη ουδέτερη, και τη θεωρούν βασική αιτία της σημερινής πολυδιάστατης κρίσης, υποστηρίζοντας την ανορθολογική επιστροφή σε «μη-πολιτισμένους» τρόπους ζωής, μέσω της αποβιομηχάνισης, της κατάργησης του καταμερισμού της εργασίας και της εξειδίκευσης, και την εγκατάλειψη της τεχνολογίας. Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε ραγδαία (χάρη στα άφθονα κεφάλαια για μαζική διαφήμιση με εφετζίδικα Χολιγουντιανού τύπου φίλμς, βίντεο και όλα τα σύγχρονα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας) μια άλλη κίνηση σε 70 χώρες, πάλι εξ ΗΠΑ καταγόμενη, με το όνομα Zeitgeist (παλαιός Γερμανικός όρος που σημαίνει το «πνεύμα της εποχής») που ήδη αριθμεί 350.000 μέλη, με τη χώρα μας να έρχεται επικεφαλής στο ενδιαφέρον γι’ αυτή.

Σε αντίθεση με το σαφώς πολιτικό κίνημα των πρωτογονιστών, το κίνημα Zeitgeist δεν είναι καν πολιτικό, όπως αναγνωρίζει ο επί κεφαλής του Peter Joseph, επιβεβαιώνοντας τον αταξικό χαρακτήρα του κινήματος, που θεμελιώνεται βέβαια στην υιοθέτηση της συστημικής αντίληψης για τον αταξικό χαρακτήρα της σημερινής κοινωνίας.[3] Το κίνημα αυτό, όπως δηλώνει ο Joseph, αποτελεί στη πραγματικότητα τον «ακτιβιστικό βραχίονα του Venus project», το οποίο ανέπτυξε ο γκουρού του κινήματος Jacque Fresco (από την τοποθεσία Venus της Φλόριδας όπου έχει στήσει το ερευνητικό του κέντρο, σε ένα πελώριο κτήμα 85.000 τ.μ. που στεγάζει 10 κτίρια σχεδιασμένα από τον ίδιο). Φυσικά, ο αυτοχαρακτηρισμός του κινήματος ως μη πολιτικού είναι σε απόλυτη λογική συνέπεια με τον α-ταξικό χαρακτήρα του. Γι’ αυτό, άλλωστε, το αίτημα της αυτοδιεύθυνσης των πολιτών που συνοψίζει την κλασική έννοια της Πολιτικής (αντίθετα με την μικροπολιτική των επαγγελματιών πολιτικών σήμερα) δεν αποτελεί καν αίτημα του κινήματος Zeitgeist, εφόσον φαίνεται ότι το κίνημα αυτό στη πραγματικότητα στοχεύει στην αυτοδιεύθυνση των …μηχανών. Έτσι, ενώ για τους πρωτογονιστές η τεχνοεπιστήμη αποτελεί ανάθεμα, για τους Jacque Fresco & Peter Joseph αποτελεί τον …από μηχανής Θεό! Ο στόχος είναι ένα οικονομικό σύστημα που θα βασίζεται στην τεχνοεπιστημονική άριστη διαχείριση των πραγματικών πόρων, αντί όπως σήμερα, στο χρήμα, την ανταλλαγή, την ανταγωνιστικότητα και το κέρδος. Και όλα αυτά, μέσα σε ένα νιρβάνα μετασπάνεως, όπου όλοι θα μπορούν να ικανοποιούν την οποιαδήποτε ανάγκη που επιλέγουν, χωρίς καν να χρειάζεται να εργάζονται, αφού η πλήρης αυτοματοποίηση θα έχει καταργήσει ουσιαστικά την εργασία, σε ένα κόσμο χωρίς φτώχεια, έγκλημα, διαφθορά και πολέμους ―φαινόμενα που αποδίδονται στις νευρώσεις και τη σπάνιν που δημιουργεί το σημερινό νομισματικό «σύστημα». Δεν είναι λοιπόν περίεργη η μαζική αποδοχή του οράματος αυτού ―ιδιαίτερα από τα αστικά στρώματα που έχουν την πολυτέλεια του χρόνου ν’ ασχολούνται με παρόμοιες φαντασιώσεις― όταν υπόσχεται τον παράδεισο επί της γης και όταν μάλιστα υποτίθεται ότι τον θεμελιώνει στην «επιστημονική μέθοδο» και όχι σε κάποια (άμεσα ανορθολογική) θρησκεία ή δοξασία.

Όμως, στην πραγματικότητα, μολονότι το όραμα αυτό κάνει κάποιες σωστές διαπιστώσεις για τα συμπτώματα της κρίσης, θεμελιώνεται σε μια έμμεσα ανορθολογική, ή ψευτο-επιστημονική, μέθοδο για να εξηγήσει τις αιτίες της και να προτείνει λύσεις για την διέξοδο από αυτή που δεν έχουν καμιά σχέση με μια πραγματική δημοκρατία, η οποία θεμελιώνεται πάντα στη συλλογική και ατομική αυτοδιεύθυνση των πολιτών. Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι, μολονότι το όραμα αυτό υποτίθεται ότι βασίζεται στην επιστήμη, δεν απολαύει της ίδιας απήχησης μεταξύ των επιστημόνων ―και δεν αναφέρομαι βέβαια μονο στους ορθόδοξους επιστήμονες που οι υποστηρικτές του τεχνοεπιστημονικου αυτού σεναρίου θα τους απορρίψουν εύκολα ως ιδεολόγους του σημερινού συστήματος. Και ο λόγος είναι προφανής. Τα τεχνοεπιστημονικά συμπεράσματα για την πλήρη αυτοματοποίηση, τη χρήση «τεχνητής ευφυΐας» κ.λπ. συνάγονται με βάση κάποιες σημερινές τάσεις αυτοματοποίησης, οι οποίες όμως κάθε άλλο παρά αντικαθιστούν τον ανθρώπινo παράγοντα γενικά. Αντίθετα, στοχεύουν στην μείωση του εργατικού κόστους, με την αντικατάσταση της ανειδίκευτης ή χαμηλής ειδίκευσης εργασίας από μηχανές (π.χ. στη βιομηχανία αυτοκινήτων) για χάρη του μεγαλυτέρου κέρδους, ή στη συμπλήρωση των υπηρεσιών υψηλής τεχνογνωσίας που παρέχουν οι ειδικοί, πάντα κάτω από τον έλεγχο τους (π.χ. ρομποτική χειρουργική). Αποτελούν επομένως επιστημονική φαντασία και όχι επιστημονικό συμπέρασμα οι αναπόδεικτοι ισχυρισμοί ότι είναι δυνατή η πλήρης αντικατάσταση της εργασίας από μηχανές, κάτι που σήμερα, σύμφωνα με την άποψη αυτή, εμποδίζεται από κάποια συνωμοσία για τη μη παραγωγή της απαραίτητης τεχνολογίας ή ―ακόμη χειρότερα― από την «τεχνητή» σπάνιν που δήθεν δημιουργεί το νομισματικό σύστημα. Το ίδιο αποτελεί επιστημονική φαντασία και όχι επιστημονικό συμπέρασμα η ιδέα της κατάργησης της σπάνεως, εφόσον ακόμη και ο κομουνιστικός νιρβάνας της παραδοσιακής αντισυστημικής Αριστεράς αφορούσε κυρίως τις βασικές ανάγκες που υποτίθεται ότι μπορούν να ορισθούν «αντικειμενικά», ενώ βέβαια οι ανάγκες των πολιτών γενικά μόνο από τους ίδιους τους πολίτες μπορούν να καθοριστούν, δημοκρατικά, και όχι από διάφορους τεχνοεπιστήμονες με τη βοήθεια σουπερ-κομπιούτερ![4]

Μολονότι, επομένως, είναι αλήθεια ότι το χρήμα, σε μια οικονομία της αγοράς όπως η σημερινή, συμβάλλει σημαντικά στη μη ικανοποίηση των αναγκών, ακόμη και των βασικών, της πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού, o λόγος δεν είναι βέβαια ο αναφερόμενος στη δήθεν επιστημονική ανάλυση του οράματος αυτού ότι η ίδια η οικονομική ανάπτυξη εξαρτάται βασικά από τις μεταβολές στην προσφορά χρήματος, την οποία καθορίζουν οι ελίτ[5]. Το χρήμα είναι απλώς ένα μέσο και όχι αυτοσκοπός, που ξεκίνησε παλιά σαν μέσο ανταλλαγής αλλά σήμερα είναι βασικά μέσο συσσώρευσης πλούτου, και επομένως οικονομικής δύναμης, ενώ η ανταλλακτική του λειτουργία περιορίζεται καθημερινά από τη σημερινή τεχνολογία. Ο λόγος είναι η συγκέντρωση πολιτικής και οικονομικής δύναμης στα χέρια των ολίγων που παράγει και αναπαράγει το σημερινό σύστημα ―συγκέντρωση η οποία στο Venus project περιγράφεται ως απλό σύμπτωμα του γεγονότος ότι η πολιτισμική αλλαγή δεν συμβάδισε με την τεχνολογική[6].

Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι η λύση που προτείνεται, μέσα από μια εντελώς α-νιστορική ανάλυση που συγχέει το σύστημα της οικονομίας της αγοράς με όλα τα προκαπιταλιστικά και μετακαπιταλιστικά συστήματα[7] ―στην οποία απουσιάζει οποιαδήποτε ταξική ανάλυση που θα έδειχνε τον τρόπο με τον οποίο η οικονομική, πολιτική και πολιτιστική δύναμη συγκεντρώνεται στα χέρια των ολίγων― δεν είναι βέβαια μια πραγματική δημοκρατία, όπου οι πολίτες ελέγχουν άμεσα την οικονομική και πολιτική διαδικασία[8], αλλά ο «συνολικός ανασχεδιασμός του πολιτισμού» μας, δηλαδή των αξιών με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί στο σημερινό σύστημα[9]. Με άλλα λόγια, η προτεινόμενη λύση από το Zeitgeist είναι ένα υπερσυγκεντρωτικό σύστημα[10] συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης που, χάρη στην διαχείριση μιας άριστης τεχνολογίας που στηρίζεται στην τελευταία λέξη της τεχνοεπιστημης, θα μπορεί να λύνει όλα τα ενεργειακά και γενικότερα οικονομικά προβλήματα που δημιουργεί η ίδια η συγκέντρωση και ανάπτυξη[11]. Ούτε, τέλος, είναι περίεργο ότι η μετάβαση σε αυτή τη κοινωνία προτείνεται να γίνει μέσω της εκπαίδευσης και του παραδείγματος (ο σχεδιασμός και κατασκευή μιας πειραματικής πόλης όπου θα εφαρμόζονται οι ιδέες αυτές θα παίξει σχετικά καθοριστικό ρόλο) στη διαδικασία για την αλλαγή των αξιών μας. Έτσι, μαζί με τις ταξικές διαιρέσεις πετιέται στο καλάθι των άχρηστων και η Κοινωνική Πάλη για την κατάργηση του σημερινού συστήματος και η όλη προσπάθεια είναι να πείσουμε όλους, από τους αδίστακτους πολυεκατομμυριούχους και τους εγκληματίες επαγγελματίες πολιτικούς μέχρι τον τελευταίο εργάτη και άνεργο, ότι το συμφέρον όλων μας, σαν μια οικογένεια, είναι να φωτιστούμε από τη μεγαλοφυΐα των Fresco και Joseph στην ανάγκη να εγκαθιδρύσουμε, όλοι αδελφωμένοι και άμεσα, τον επί της γης παράδεισο τους. Τα υπόλοιπα είναι θέμα κοινωνικής εξέλιξης, όπως δηλώνεται ρητά στο Venus Project : «To Venus Project δεν συνιστά την διάλυση του υπάρχοντος συστήματος της ελεύθερης επιχείρησης ―πιστεύουμε ότι το σύστημα αυτό θα πεθάνει από μόνο του, σαν τμήμα της κοινωνικής εξέλιξης.»

* Το άρθρο αυτό αποτελεί μια πληρέστερη εκδοχή του άρθρου με τον ίδιο τίτλο που δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία της 7/11/2009. Μια ακόμη πιο βελτιωμένη έκδοση θα δημοσιευθεί σύντομα στα Αγγλικά στο διεθνές θεωρητικό περιοδικό The International Journal of Inclusive Democracy.

 


[1] Βλ. Τ. Φωτόπουλος, Η Παγκόσμια Κρίση, Η Ελλάδα και το Αντισυστημικό Κίνημα (Κουκκίδα 2009), Μέρος Τρίτο.


[2] Βλ. Τ. Φωτόπουλος, Θρησκεία, Αυτονομία, Δημοκρατία: Η άνοδος του νέου ανορθολογισμού (Ελεύθερος Τύπος, 2000).

[3] Ο Peter Joseph είναι σαφής στην πλήρη υιοθέτηση της συστημικής άποψης ότι δεν υπάρχουν ταξικές διαιρέσεις όταν μιλά για τον μη πολιτικό χαρακτήρα του «κινήματος»: «Το κίνημα Zeitgeist δεν είναι ένα πολιτικό κίνημα: δεν αναγνωρίζει διαιρετικές έννοιες όπως τα έθνη, οι κυβερνήσεις, ο ρατσισμός, οι θρησκείες, οι πίστεις ή η τάξη. Αντίθετα, βλέπουμε τον κόσμο σαν ένα οργανισμό, και το ανθρώπινο είδος σαν μια οικογένεια» (sic!), P. Zeitgeist Movement: Orientation Presentation (2009) http://www.youtube.com/watch?v=K9DDNCHMjeY. Βλ. για τη θέση της Περιεκτικής Δημοκρατίας στο θέμα, Τ. Φωτόπουλος, «Οι ταξικές διαιρέσεις σήμερα», περιοδικό Περιεκτική Δημοκρατία, τεύχη 8-9.

[4] Βλ. Τ. Φωτόπουλος, Περιεκτική Δημοκρατία: 10 Χρόνια Μετά (Ελεύθερος Τύπος, 2008), κεφ. 6.

[5] «Η αύξηση της προσφοράς χρήματος ονομάζεται νομισματική επέκταση, ενώ η μείωση της ονομάζεται νομισματική συρρίκνωση. Όταν και οι δυο αυτές δυνάμεις είναι ενεργές, έχουμε μια κυκλική τάση που ονομάζεται “οικονομικός κύκλος”. Γενικά, η περίοδος επέκτασης συνήθως συνδέεται με την αποκαλούμενη “οικονομική ανάπτυξη”, δεδομένου ότι περισσότερο χρήμα τίθεται σε κυκλοφορία και συχνά περισσότερες δουλειές δημιουργούνται. Αντίθετα, η περίοδος συρρίκνωσης συχνά ονομάζεται ύφεση ή κρίση, δεδομένου ότι στερεύει το χρήμα, και επομένως λιγότερο χρήμα τίθεται σε κυκλοφορία, με αποτέλεσμα την ανεργία και τη χρεοκοπία επιχειρήσεων. Δεν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη καθεαυτή, δεδομένου ότι ο υποκείμενος μηχανισμός βασίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά στην ποσότητα ρευστότητας (χρήματος) μέσα στο σύστημα.» (The Zeitgeist Movement, Observations and Responses, Activist Orientation Guide, p. 19). http://thezeitgeistmovement.com/The%20Zeitgeist%20Movement.pdf

[6] «Η πολιτισμική αλλαγή δεν συμβάδισε με την τεχνολογική. Σήμερα έχουμε τα μέσα να παράγουμε αγαθά και υπηρεσίες εν αφθονία για όλους» (The Venus Project), http://www.thevenusproject.com/

[7] Βλ. π.χ. την παρακάτω περιγραφή του σημερινού «απαρχαιωμένου νομισματικού συστήματος» σε σχέση με τα προηγούμενα, όπου για όλα τα δεινά ευθύνεται το χρήμα και η ανταλλαγή!: «Όλα τα οικονομικά συστήματα το κόσμου ―ο σοσιαλισμός, ο κομουνισμός, ο φασισμός, ακόμη και το περιλάλητο σύστημα της ελεύθερης επιχείρησης διαιωνίζουν τη κοινωνική διαστρωμάτωση, τον ελιτισμό, τον εθνικισμό, και τον ρατσισμό, (φαινόμενα) που πρωταρχικά βασίζονται στην οικονομική ανισομέρεια. Όσο ένα κοινωνικό σύστημα βασίζεται στο χρήμα ή την ανταλλαγή οι άνθρωποι και τα έθνη θα προσπαθούν να διατηρούν την οικονομική ανταγωνιστικότητα, και αν δεν μπορούν να επιτύχουν αυτό με το εμπόριο θα το επιτύχουν με στρατιωτική επέμβαση». (The Venus Project).

[8] Βλ. για παράδειγμα την απάντηση που δίνεται στο ερώτημα «ποιος παίρνει τις αποφάσεις σε μια οικονομία που βασίζεται στους πραγματικούς πόρους» : «Κανένας. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων σε αυτήν την οικονομία δεν βασίζεται στης απόψεις των πολιτικών και στα κορπορατιστικα ή εθνικά συμφέροντα, αλλά αντίθετα όλες οι αποφάσεις θα παίρνονται με βάση τις νεότερες τεχνολογίες και την ικανότητα της γης να “αντέξει” τις αποφάσεις αυτές. Οι η/υ θα μπορούσαν να παρέχουν αυτές τις πληροφορίες με ηλεκτρονικούς αισθητήρες εγκατεστημένους σε ολόκληρο το βιομηχανικό και φυσικό σύμπλεγμα, ώστε να παίρνονται οι πιο κατάλληλες αποφάσεις». (The Venus Project)

[9] «Είτε θα συνεχίσουμε με τα ξεπερασμένα κοινωνικά ήθη και συνήθειες, οπότε το μέλλον μας απειλείται, είτε θα υιοθετήσουμε ένα πιο κατάλληλο σύνολο αξιών που σχετίζεται άμεσα με την αναδυόμενη κοινωνία. (…) Το Venus Project παρουσιάζει μια θαρραλέα νέα κατεύθυνση για την ανθρωπότητα, η οποία συνεπάγεται τίποτα λιγότερο από τον συνολικό αυτοσχεδιασμό του πολιτισμού μας». (The Venus Project )

[10] «Όταν οι η/υ θα έχουν αισθητήρες σε όλες τις περιοχές του φυσικού και κοινωνικού συμπλέγματος, θα είμαστε σε θέση να επιτύχουμε τη συγκεντροποίηση της λήψης αποφάσεων. Σε μια παγκόσμια οικονομία πόρων, οι αποφάσεις δεν θα βασίζονται σε τοπικιστικές πολιτικές, αλλά σε μια ολιστική προσέγγιση επίλυσης προβλημάτων. Το συγκεντροποιημένο σύστημα θα ειναι συνδεδεμένο με ερευνητικά εργαστήρια και πανεπιστήμια, όπου όλα τα στοιχεία θα καταγράφονται και θα ανανεώνονται συνεχώς.» (The Venus Project)

[11] Βλ. T. Fotopoulos, “Myths on the Ecological Crisis”, The International Journal of Inclusive Democracy, Vol. 3, No. 2 (April 2007). http://www.inclusivedemocracy.org/journal/vol3/vol3_no2_Myths_Ecological_Crisis.htm

Advertisements

19 σκέψεις σχετικά με το “ZEITGEIST-Η άνοδος του τεχνο-επιστημονικού ανορθολογισμού*

  1. Για να καταλαβουμε δηλ. Ο τυπος στο αρθρο γραφει πως Tο Venus Project ειναι μια παραπλανηση που την εστησαν 2 «εξουσιομανεις» τυποι, ετσι?..Οκ..Αυτο που θελω να μαθω εγω ειναι ο ιδιος προτεινει καποια καλυτερη λυση?

    • Ο Φωτοπουλος ειναι γνωστός Μαρξιστής και η οπτική του περιορίζεται από το δογματικό αριστερισμό του. Όποιος ενδιαφερεται για τις ιδέες του ας διαβασει τα τεύχη, της δεκαετίας του 90, του «Κοινωνία και Φύση» όπου αναπτύσει καποιες ενδιαφέρουσες ιδέες πάνω στον Συνομοσπονδιακό Κοινοτισμό. Δυστυχώς και εκείνες οι προσπάθειες καταστράφηκαν από μια δογματική αρτηριοσκλήρωση ανάμεσα στα μέλη του…

  2. Ο κ. Φωτόπουλος κάνει καταστροφική κριτική. Κανείς δεν περιμένει απο ένα τέτοιο κίνημα να δώσει οδηγίες χρήσεως με πάσα λεπτομέρεια μέχρι την ουτοπία. Γενικές κατευθύνσεις και εύστοχες διαπιστώσεις περιμένουμε. Τα υπόλοιπα θα ζυμωθούν εν καιρώ απο καλοπροαίρετους ανθρώπους όλων των τάξεων με την ελπίδα ότι σταδιακά οι διαφωνούντες (απο ταπεινά ή μη κίνητρα) θα γίνουν μειονότητα. Χορτάσαμε απο κυνισμό, μηδενισμό και ειρωνεία. Εποικοδομητικές ιδέες έχει κανείς; Αν όχι, τότε τρία ζήτω για τον Joseph και τον Fresco.

  3. Νεοφιλελευθεριστης (και βαρετός) υπο αριστερίζουσα προκάλυψη μου ακούγεται ο τυπος…
    Τις ιδιες μπουρδες εχω βαρεθει να ακουω και στο TVXS.gr και παροτι πολλοι εχουμε κανει αθλους ορθολογιστικών επεξηγήσεων, οι συγκεκριμενοι τυποι πηδανε απ το ενα θεμα στο αλλο οταν τους στριμωχνεις και συνεχώς λενε τις ίδιες μπουρδες περι αδύνατου, παράλογου και ουτοπίας αγνοώντας παραδειγματικά την ιστορία και τον ορθολογισμό.

  4. Στο κειμενο του φιλου διακρινω ενα αισθημα της αγνοιας που ισως εχει αλλα και ανασφαλειας ή φοβου αν θελετε, σημειωσα 3 σημεια οπου ειναι η ουσια που θελει να πει :
    1
    μολονότι το όραμα αυτό κάνει κάποιες σωστές διαπιστώσεις για τα συμπτώματα της κρίσης, θεμελιώνεται σε μια έμμεσα ανορθολογική, ή ψευτο-επιστημονική, μέθοδο για να εξηγήσει τις αιτίες της και να προτείνει λύσεις για την διέξοδο από αυτή που δεν έχουν καμιά σχέση με μια πραγματική δημοκρατία, η οποία θεμελιώνεται πάντα στη συλλογική και ατομική αυτοδιεύθυνση των πολιτών.
    2
    Αποτελούν επομένως επιστημονική φαντασία και όχι επιστημονικό συμπέρασμα οι αναπόδεικτοι ισχυρισμοί ότι είναι δυνατή η πλήρης αντικατάσταση της εργασίας από μηχανές
    3
    Έτσι, μαζί με τις ταξικές διαιρέσεις πετιέται στο καλάθι των άχρηστων και η Κοινωνική Πάλη για την κατάργηση του σημερινού συστήματος και η όλη προσπάθεια είναι να πείσουμε όλους, από τους αδίστακτους πολυεκατομμυριούχους και τους εγκληματίες επαγγελματίες πολιτικούς μέχρι τον τελευταίο εργάτη και άνεργο, ότι το συμφέρον όλων μας, σαν μια οικογένεια,

    O φιλος λοιπον δεν θεωρει δημοκρατικο το να «αποφασιζει» ο υπολογιστης με την χρηση αισθητηρων που θα υπαρχουν στην γη για την αφθονια ενεργειας ή αγαθων μεσα απο την ομαδα επιστημονων. Αυτο ονομαζεται συλογικο συμφερον.
    Αυτο ειναι που πλησιαζει την πραγματικη δημοκρατια.

    Ο φιλος αμφιβαλει για το αν πραγματικα υπαρχει η τεχνολογια για οσα περιγραφει το zeitgeist για την καταργηση της σπανιοτητας ή της εργασιας αν οχι ολοκληρωτηκα επι το πλειστον τουλαχιστον, μονο σαν αγνοια θα μπορουσα να το χαρακτηρισω αν και αμφιβαλω οτι εχει αγνοια ο φιλος αφου μονο μια βολτα στο υπαρχον site ο φιλος θα εβλεπε την εξελιξη της αρα καπου αλλου αποσκοπει ο φιλος.

    Αυτο που προτεινει το zeitgeist ειναι να αποριψουμε ενα αποτυχημενο συστημα μεσα απο την αφυπνιση του κοσμου οσο αφορα την τεχνολογια αλλα και την προσωπικη επανασταση της συνειδησης. Τιποτα που διαιρει τους ανθρωπους δεν πρεπει να ειναι αποδεκτο, κανεναν πολυεκατομυριουχο δεν χρειαζεται να πεισουμε γιαυτο. Αν ενα ποσοστο ανθρωπων λειτουργει και σκεφτετε με συλογικο τροπο θα παρασυρει και την υπολοιπη ανθρωποτητα

  5. Το μονο το οποίο πιστευω οτι λείπει απο το VP ωστε να δικαιολογεί τους ισχυρισμούς περι υπευθυνων και ενωμενων πολιτών οι οποίοι δεν θα σκεπτονται ατομικα αλλα συλλογικά, ειναι μια ιδεολογική βαση παιδείας.
    Οχι ηθικοι κανόνες και οτιδηποτε αλλο μπορει να θεωρηθει (και παρακαμφθεί) ως κανόνας, αλλα ενα εμπνευσμένο σύμπλεγμα αρετών και αξιών οι οποίες δεν θα διδασκονται οπως οι «δεκα εντολες» αλλα θα εμπνέονται στον κοσμο απο τους τριγυρω του. Αυτο που θα μπορούσε να ενσωματωθεί στην παιδεία ειναι ισως η φιλοσοφική τους ανάλυση και ερμηνεία στα πλαισια της βασικής εκπαίδευσης του ανθρώπου στο VP.

  6. Αντιπαρέρχομαι την ασχετοσύνη όλων σας εδώ μέσα αναφορικά με το τι πραγματικά πρεσβεύει η ΠΔ και ποιος είναι ο Φωτόπουλος, τα οποία εγώ ως μέλος της ΠΔ γνωρίζω πολύ καλά. Απλώς καταθέτω την κριτική μου στο υποτιθέμενο «όραμα» του Zeigeist, το οποίο υποστηρίζετε με τόσο φανατισμό και με μπόλικο εξυπνακισμό, χαρακτηριστικό επιπόλαιων ανθρώπων που δεν παίρνουν στα σοβαρά αυτό που κάνουν, ούτε έχουν την παραμικρή ιδέα για το πώς θα το κάνουν πράξη. Ελπίζω τουλάχιστον οι πιο καλοπροαίρετοι από σας να ξυπνήσουν και να εγκαταλείψουν άμεσα αυτό το Χολιγουντιανό προϊόν και να εμπλακούν σε πραγματικούς πολιτικούς αγώνες αν σοβαρολογούν πραγματικά ότι σκοπεύουν να αλλάξουν τον κόσμο.

    Και μόνο η δημιουργία μιας νέας τεχνολογίας προϋποθέτει την δημιουργία δομών αυτοδιαχείρισης σε μαζική κοινωνική κλίμακα με συνελεύσεις που θα λαμβάνουν τις αποφάσεις περί του είδους της τεχνολογίας και τον τρόπο που αυτή χρησιμοποιείται στην παραγωγή. Βλέπετε, η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη, αλλά μορφοποιείται κι εξελίσσεται στα πλαίσια τόσο των αξιών που είναι ηγεμονικές στο υπάρχον κοινωνικό παράδειγμα, όσο και στο πλαίσιο της δυναμικής του οικονομικού συστήματος για περισσότερη ανάπτυξη που συνεπάγεται περισσότερη συγκέντρωση δύναμης στα χέρια των οικονομικών ελίτ. Οπότε, χρειάζονται οι πολιτικές και οικονομικές δομές που θα θέσουν την τεχνολογία υπό τον δημοκρατικό έλεγχο του κοινωνικού συνόλου. Από μόνη της η τεχνολογία δεν ενσωματώνει κάποια αφηρημένη αντίληψη περί «συλλογικού συμφέροντος», παρά μόνο μια αντίληψη του τι συνιστά συλλογικό συμφέρον με την οποία την διαποτίζουν αυτή που την δημιούργησαν και την ελέγχουν.
    Η έννοια της μετασπάνεως είναι, στην καλύτερη περίπτωση, κενή νοήματος αν δεν ενσωματώνει μια δομή δημοκρατικού αυτοκαθορισμού των αναγκών των πολιτών και, στην χειρότερη περίπτωση επικίνδυνη, σε ότι αφορά τις συνέπειες της στο πολιτικό και οικολογικό επίπεδο, αν βασίζεται στον αντικειμενικό καθορισμό πάγιων και πεπερασμένων αναγκών ακόμη και από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, πράγμα που αντιβαίνει σε κάθε έννοια συλλογικού αυτοκαθορισμού, αυτονομίας και τελικά ατομικής και συλλογικής ελευθερίας, αφού από το Venus Project απουσιάζει τόσο ένας δημοκρατικός μηχανισμός καθορισμού των αναγκών, όσο και του τρόπου και των μέσων ικανοποίησης τους (που είναι επίσης θεμελιακή παράμετρος της ατομικής ελευθερίας). Από την άλλη, αν η τεχνολογία αυτή προορίζεται απλώς για εκτελεστικό όργανο, τότε επανερχόμαστε στο ζήτημα της δημιουργίας συλλογικών δομών αυτοδιαχείρισης που θα αποφασίζουν δημοκρατικά για το πλάνο που θα καλείται να υλοποιήσει η τεχνολογική υποδομή, τις οποίες αγνοεί επιδεικτικά το ανεδαφικό αυτό «όραμα».
    Τα περί ταξικής διάρθρωσης της κοινωνίας είναι βασικής σημασίας γιατί αυτομάτως αν παραδεχτούμε ότι υπάρχουν ταξικές διακρίσεις, με την διευρυμένη έννοια που δίνει σε αυτές η ΠΔ της άνισης κατανομής δύναμης σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό), τότε γίνεται φανερό ότι η μέθοδος δια του παραδείγματος είναι ανεφάρμοστη, αφού αγνοεί το γεγονός: α) ότι υπάρχουν μειοψηφικά τμήματα εντός της κοινωνίας που υπο το παρόν σύστημα διαθέτουν δυσανάλογη πολιτική, οικονομική, κοινωνική δύναμη κι έχουν κάθε συμφέρον όχι απλώς να μην «πειστούν» αλλά και να αντιταχθούν ενεργά σε μια προσπάθεια που υπονομεύει το κοινωνικό σύστημα στο οποίο οφείλουν τη δύναμη τους και β) αν αγνοήσουμε την ύπαρξη ταξικά διαρθρωμένου συστήματος τότε αγνοούμε την επίδραση που ασκούν οι θεσμοί του συστήματος μέσω της δυναμικής τους και μέσω του ηγεμονικού κοινωνικού παραδείγματος στην διαμόρφωση συνειδήσεων και τον καθορισμό συμπεριφορών μέσα στο σύστημα.
    Οι συμπεριφορές και οι αντιλήψεις αυτές σε ένα ετερόνομο σύστημα δεν επιβάλλονται μόνο δια της βίας, αλλά εσωτερικεύονται από τα υποκείμενα μέσω της διαδικασίας κοινωνικοποίησης (ΜΜΕ, σχολείο, παν/μιο, θρησκεία), σε σημείο που τα μέλη των μη-προνομιούχων υποτελών τάξεων φτάνουν να πιστεύουν ειλικρινά ότι έχουν κάθε συμφέρον στην αναπαραγωγή ενός συστήματος που τους καταδικάζει στην υποταγή και τον ετεροκαθορισμό. Άρα, μια στρατηγική που δεν στοχεύει στη σταδιακή σύγκρουση και αντικατάσταση του κυρίαρχου θεσμικού πλαισίου που καθορίζει τις ηγεμονικές συμπεριφορές και αντιλήψεις σε μαζική κοινωνική κλίμακα, δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας να δημιουργήσει νέες αξίες και αρχές οργάνωσης της κοινωνικής ζωής, αφού η αλλαγή στις υποκειμενικές συνθήκες και στα κυρίαρχα συστήματα αξιών και ιδεών μπορεί να επέλθει μόνο με τρόπο βιωματικό και να εσωτερικευτεί κατά τη διαδικασία της Κοινωνικής Πάλης για τη δημιουργία αμεσοδημοκρατικών συλλογικών θεσμών και ανατροπής του υπάρχοντος ετερόνομου θεσμικού πλαισίου.
    Είναι ακριβώς η βιωματικότητα αυτή που διασφαλίζει ότι οι νέες αξίες θα έχουν κατανοηθεί σε όλο τους το βάθος και θα υιοθετηθούν ελεύθερα από όσους εμπλέκονται στην πάλη για την ριζοσπαστική αλλαγή της κοινωνίας, όπως αρμόζει σε ελεύθερους ανθρώπους, και δεν θα έχει ακριβώς τον χαρακτήρα μιας νέας δέσμης «10 Εντολών» που, κατά τα νέο-Χριστιανικά πρότυπα του Zeitgeist, θα μας δοθούν και θα μας επιβληθούν από κάποιους δήθεν «φωτισμένους» απ’ έξω αξιώνοντας συμμόρφωση και τυφλή υποταγή. Μια διαδικασία που μόνο στην ανάδυση καινούριων κοινωνικών ιεραρχιών μπορεί να καταλήξει και καινούριων δομών ανισοκατανομής δύναμης ολοκληρωτικού τύπου, ανάμεσα στους λίγους «φωτισμένους» και την υπόλοιπη κοινωνία των «μαζών». Ξεχάστε λοιπόν την αλλαγή στο ηγεμονικό κοινωνικό παράδειγμα και στα συστήματα αξιών και ηθικής μέσα από τη δημιουργία μιας πειραματικής, εξωτικής κομούνας. Κι ακόμη κι αν κάτι τέτοιο συνέβαινε το σύστημα είτε θα την περιθωριοποιούσε, ή θα την σύντριβε στη γέννηση της.
    Γι’ αυτό χρειάζεται η πολιτική, που η ΠΔ την κατανοεί ως την αμεσοδημοκρατική διαδικασία ρητής αυτοθέσμισης της κοινωνίας (με λίγα λόγια την αυτοκυβέρνηση των πολιτών σε όλα τα επίπεδα με συλλογικά μέσα ως αυτοσκοπό του κοινωνικού συνόλου), επειδή ακριβώς η ταξική διάρθρωση της κοινωνίας στερεί από την συντριπτική πλειοψηφία την δυνατότητα αυτοκαθορισμού της, ενώ δίνει αυτή τη δυνατότητα σε μια μειοψηφία που αποκαλούμε ελίτ, η οποία δεν πρόκειται ποτέ να «πειστεί» από το «καλό παράδειγμα» του νέου Μεσσία Jack Frescoe και των οπαδών του να απαρνηθεί τα προνόμια, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως θα ήταν πρόθυμοι να διαπράξουν ταξική αυτοκτονία. Αλλά αν συνέβαινε αυτό, ούτε το Κράτος θα χρειαζόμασταν που προέκυψε ακριβώς από την ανάγκη των ελίτ να υπερασπιστούν τα προνόμια τους έναντι της κοινωνίας, ούτε καταπιεστικοί υπερεθνικοί οργανισμοί-τερατουργήματα όπως η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, κλπ. θα είχαν λόγο ύπαρξης.
    Τέλος, ακόμη και η οικολογική κρίση και το φάσμα της επαπειλούμενης οικολογικής καταστροφής που θα μπορούσε να προσδώσει κάποιο χειροπιαστό περιεχόμενο στην New Age μπουρδολογία περί «παγκόσμιας οικογένειας» του Zeitgeist και να αποτελέσει έναυσμα για κοινή δράση σε παγκόσμιο επίπεδο πέρα από ταξικούς διαχωρισμούς, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι είναι ταξική τόσο στα αίτια της, όσο και στις συνέπειες της για τον παγκόσμιο πληθυσμό. Σε ότι αφορά τα αίτια, η καταστροφή του περιβάλλοντος οφείλεται στον καταναλωτικό τρόπο ζωής των προνομιούχων στρωμάτων που βρίσκονται στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες Βόρειας Αμερικής, Ευρώπης και Αυστραλίας που αποτελεί απόρροια του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας ανάπτυξης, το οποίο ολοένα και διεθνοποιεί την λειτουργία του σε πλανητικό επίπεδο, ενώ τα αποτελέσματα της οικολογικής καταστροφής τα υφίστανται μονομερώς οι λαοί στην περιφέρεια και την ημιπεριφέρεια του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, οι οποίοι λόγω απουσίας ανάπτυξης και τεχνολογικών υποδομών είναι πιο ευάλωτοι στις μεταβολές του κλίματος και τις συνεχείς φυσικές καταστροφές.
    Τη στιγμή λοιπόν που τα προνομιούχα στρώματα του παγκόσμιου Βορρά απολαμβάνουν τα καταναλωτικά οφέλη της οικονομίας ανάπτυξης και βρίσκουν τρόπους να προστατευτούν και να μειώσουν τον αντίκτυπο της οικολογικής καταστροφής στις ζωές τους μέσω της επιστημονικής έρευνας και της τεχνολογίας, οι απόκληροι του παγκόσμιου συστήματος αφήνονται στην τύχη τους, να πεθαίνουν μαζικά από φυσικές καταστροφές που δεν προκάλεσαν αυτοί και που, είτε τους σκοτώνουν ακαριαία (σεισμοί, πλημμύρες, κλπ.), είτε καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον στο οποίο βασίζονται για την επιβίωση τους (μόλυνση φυσικών πόρων, κλιματικές μεταβολές, κλπ.).
    Αλλά, για να τα κατανοήσει κάποιος όλα αυτά τα βασικά δεδομένα της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας χρειάζεται πολιτική και ταξική ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων, κι όχι την ευδαιμονούσα νιρβάνα του…Zeitgeist

  7. Παράθεμα: Zeitgeist: Μία άλλη άποψη « ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ

  8. Το θεμα κατά την γνώμη μου δεν είναι το ποιές είναι οι πολιτικές αντιλήψεις του κ. Φωτόπουλου, και ποιό είναι το προσωπικό του (αναπόφευκτα όπως σε όλους μας) φίλτρο.

    Στέρεες ιδέες και προτάσεις, είναι αυτές που αντέχουν στην κριτική οποιουδήποτε, και δεν αντιμετωπίζονται με αντι-κριτική, αλλά με επιχειρήματα και αποδείξεις.

    Οντως, η υπερβολική καταφυγή του κινήματος Zeitgeist στην λεγόμενη «Επιστημονική Μέθοδο» θυμίζει τις φονταμενταλιστικές επιστροφές του αραβικου κόσμου πρός την θρησκεία, καθώς αμφότεροι προσπαθούν σε σκοτεινές εποχές να κρατηθούν από κάπου, να βρούν απαντήσεις και «λύσεις» μπροστά στα έντονα, ταραχώδη αδιέξοδα των καιρών μας.

    Ετσι, με τον ίδιο τρόπο που η θρησκεία μηδενίζει τα πάντα στο πέρασμά της, (καθώς η ανασφαλής και τραγική επιλογή του ανήκειν) διαπράτωντας το τραγικό λάθος να αναγνώσκει τον κόσμο μέσα από ένα φίλτρο (την όλη της μυθολογία) όπου απαντήσεις τύπου «μπορεί να μην είσαι ακόμη χριστιανός αλλά θα γίνεις»,
    ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, τα ίδια αντανακλαστικά δυστηχώς, το κίνημα Zeitgeist παρότι διατυμπανίζει πως δεν έχει καμία σχέση με όλα τα προηγούμενα, ακολουθεί την ίδια εσφαλμένη, μονήρη οδό πρός το πουθενά, διαβάζοντας τον κόσμο μέσα από τις ιδέες του, την σκοπιά του,την μυθολογία του, που την ονόμασε Επιστημονική Μέθοδο.

    Είναι τόσο εκτεταμένη αυτή η μονήρης αντίληψη, που ο Ζακ Φρέσκο, στην κατ΄ιδίαν συνάντηση με τα μέλη του Ελληνικού Κινήματος, την επομένη της εξαιρετικά πετυχημένης διάλεξης που έδωσε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου, σε ερώτηση μέλους για τις τέχνες, και ποια είναι η θέση τους στην κοινωνία Venous Project, απάντησε με το εξής σοκαριστικό : » Τhats bow shit».

    Τέτοιου είδους κωμικοτραγικές προσπάθειες κοινωνικής αλλαγής, έχει ζήσει πολλές φορές ο πλανήτης, για να ανεχθεί την εξέλιξη ακόμη μιας, χωρίς να της γυρίσει την πλάτη περιφρονητικά.

    Ο ίδιος ο ιδρυτής, ο εμπνευστής αυτής της εκπληκτικής ιδέας, προτείνει να μην μεγαλώνουν οι οικογένειες τα παιδιά τους, αλλά άλλοι άνθρωποι οι οποίοι θα αναλμβάνουν την ανάπτυξη και την εκπαίδευσή τους, άγνωστο βέβαια το γιατί το προτείνει ή που εξυπηρετεί αυτό στην εξέλιξη της κοινωνίας, εκτός βέβαια αν προσπαθούμε να επανιδρύσουμε την Μαοϊκή κοινωνία σε πιο hi tech εκδοχή.

    Δυστηχώς, οι παρανοήσεις, και οι ανώριμες απολυτότητες, όπως και η αθρόα προσεύλευση στο κίνημα ανθρώπων οι οποίοι βρήκαν τρόπο να υπάρξουν μέσα από αυτό και να κοινωνικοποιηθούν, έφερε τα πράγματα να εκτυλίσονται πλέον γραφικά, και να αφορίζονται παντός τύπου συναισθήματα και αισθήσεις στο όνομα της Ε.Μ.

    Επίσης, το γεγονός πως δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τώρα «κίνημα» ή «κίνηση» αλλά μόνο η διαρκής ατέλειωτη διαδικτυακή συζήτηση (πολλές φορές άκομψη και απαξιωτική) και μερικές εκδηλώσεις, δείχνει ακριβώς την ψευτο-ουτοπική διάθεση που επικρατεί.

    Κάποιοι ενθουσιάστηκαν από μια ταινία, θεωρώντας πως δίνει τις «λύσεις» στα προβλήματα και την κρίση των καιρών μας, αλλά υϊοθέτησαν μια ιδέα με τον ίδιο τρόπο που θα ασπάζονταν μια θρησκεία, ή μια ποδοσφαιρική ομάδα.

    Η πραγματικότητα όμως, είναι πολύ πιο πολυσδιάστατη από την απλοϊκή ερμηνεία που της αποδίδεται μέσω των ταγών της : δεν υπάρχει Τέλος της Ιστορίας.
    Μια κοινωνία που θα έχει επιλύσει τα προβλήματά της, ενωμένη παγκοσμίως με όλους να είναι σύμφωνοι έστω στα βασικά θέματα.

    Τέτοιου είδους «λύσεις» δεν διαδίδονται, αλλά επιβάλλονται : Ο Αλέξανδρος, ο Χίτλερ, το Βατικανό, οι Ορθόδοξοι, οι Μουσουλμάνοι, και τόσοι άλλοι σε μια πελώρία λίστα, όλοι αυτοί είχαν και έχουν τις «λύσεις». Αυτές όμως προϋποθέτουν έναν ζωολογικό κήπο όπου όλα τα ζώα είναι ίδια, και αυτό είναι αφύσικο, άρρωστο, και για αυτό ανεφάρμοστο τελικά.

    Είναι το ίδιο πράγμα, όπως το να ζητάς από έναν άνθρωπο να μην έχει επαφή με το ίδιο του το παιδί, και να δέχεται να ζεί και να μεγαλώνει σε ένα εκκολαπτήριο VP, συντρίβοντας τις ανθρώπινες σχέσεις κάτω από την βιομηχανική πρέσσα της Επιστημονικής Μεθόδου.

    Κατά την άποψή μου οι ιδέες του VP και του κινήματος Zeitgeist, η έννοια της παγκόσμιας συνεργασίας, όπως και η οικονομία που βασίζεται στους πόρους, είναι προτάσεις εξαιρετικές, προτάσεις που μπορούν όντως να παρέχουν λύσεις.

    Το θέμα είναι πως και το κίνημα, αλλά και η πρόταση (VP) πάσχουν από τεράστια κενά, και πως ακολουθούν, και επιτράπηκε να ακολουθήσουν στο όνομα της όποιας «διάδοσης» τα ίδια ακριβώς αντανακλαστικά των πολιτικών κομμάτων και των συλλογικοτήτων του σήμερα, αυτού ακριβώς δηλαδή, με το οποίο διατυμπανίζει πως διαφέρει.

    Οργανωτικοί «Ρόλοι», αξιώματα που διατείνονται πως δεν είναι αξιώματα, μια Μαοϊκή άποψη περί ομαδικότητας, η θανατική ποινή στην προσωπικότητα, και η αστεία τυφλή προσήλωση στους «Ταγούς» Ζακ Φρέσκο και Πήτερ Τζοζεφ, αποδυκνείουν για μια ακόμη φορά, πως η ανθρωπότητα έχει μια εγγενή δυσκολία στην μάθηση : διαλαλώντας πως το κίνημα δεν μοιάζει με οτιδήποτε άλλο από το παρελθόν, και ταυτόχρονα υϊοθετώντας τις ίδιες μεθόδους, το ίδιο ύφος, τις ίδιες εσωτερικές διαμάχες και δημιοσχετίστικες πρακτικές, αναπαράγει τις ίδιες (με ακρίβεια πιστού αντιγράφου) αντιφάσεις με όλα τα προηγούμενα, αυτο-καταδικάζοντάς το στην ανυπαρξία και στα όνειρα.

    Φώτης Γροντάς

  9. Το κείμενο του Τάκη Φωτόπουλου δεν είναι κριτική του zeitgeist, είναι λίβελλος. Είναι φανερό οτι δεν έχει μελετήσει καθόλου το κίνημα, μάλλον γιατί δεν τον ενδιαφέρει, αφού το μόνο που τον ενδιαφέρει όπως φαίνεται, είναι να το απαξιώσει, θεωρώντας το ίσως ανταγωνιστικό απέναντι στην δική του «Περιεκτική Δημοκρατία». ‘Εχει κάνει μια προκλητικά εμπαθή «ανάλυση» του κινήματος, που αποπροσανατολίζει εντελώς τον αδαή αναγνώστη, χαρακτηρίζοντας τον Fresco «γκουρού», μιλώντας για «νιρβάνα» και αποκαλώντας τα ντοκιμαντέρ του zeitgeist «εφετζίδικα φιλμ χολιγουντιανού τύπου». Παρερμνηνείες, διαστρεβλώσεις και συκοφαντίες. Συγχαρητήρια στον διανοούμενο κύριο Φωτόπουλο!

    • Αγαπητή Αγγελική, στα περισσότερα από όσα λέει ο κ. Φωτόπουλος δεν συμφωνώ, όπως δεν συμφωνώ και με το ύφος του στο συγκεκριμένο άρθρο.

      Αυτο όμως δεν μπορεί να σημαίνει πως δεν θα σταθούμε με μια πιο εξεταστική ματιά στην ουσία αυτών που λέει, κατά πόσο ισχύουν κάποια, και κατά πόσο όχι.

      Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, πως όντως, υπάρχει μια πολύ μεγάλη υπερεκτίμηση όχι μόνο στον Φρεσκο, αλλά και στον Τζόζεφ, ένα αδιαμφισβήτητο, μια επιπίκδυνη έλειψη κριτικής διεργασίας των λεγομένων και των πρακτέων τους.

      Σε μια συλλογικότητα ανθρώπων μεταξύ τους ίσων, όπου δεν αναγνωρίζει ηγέτες και αρχηγούς, κάτι τέτοιο αποτελεί τραγελαφική αντίφαση, μια αυτο-ακύρωση μεγάλων διαστάσεων.

      Το κίνημα Zeitgeist, ξεκίνησε ώς μια ένωση ανθρώπων που αναζητά, όχι που έχει ήδη βρεί.

      Δυστηχώς, πολύ νωρίς, και με πολύ βιασύνη, βρήκε.

      Αρχίζει να αποτελεί, μια έτοιμη οργανωμένη ιδεολογία που αναζητά οπαδούς, και αυτό είναι τόσο λάθος, τόσο καταστρεπτικό.

      Η ανθρωπότητα αναζητά όχι έτοιμες λύσεις, αλλά την ευκαιρεία να συμμετάσχει σε μια παγκόσμια ανοιχτή συζήτηση, άνευ όρων, προϋποθέσεων, «οργανωτικών δομών» και αξιωμάτων.

      Αυτή η έννοια φαίνεται να έχει χαθεί, διότι ακολουθήθηκε ή ίδια οδός των πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, των ομάδων και των ρόλων.

      Ολες μα όλες οι «έτοιμες» ιδεολογίες, έχουν αποτύχει παταγωδώς, ακριβώς για το ότι ήταν «έτοιμες»!

      Δεν μπορούμε να σερβίρουμε το ίδιο φαγητό ξανά και ξανά ε την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα γίνει αρεστό, αλλά να ανακαλύψουμε νέα, γεύσεις που δεν έχουν ξαναμαγειρευτεί.

      Το τεράστιο λάθος, το κίνημα να ορίζεται και να οργανώνεται από αυτούς που μέχρι τώρα συμμετάσχουν, είναι ακριβώς αυτό που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί : Το κίνημα δεν είναι μήτε ο Φρέσκο, μήτε ο Τζοσεφ, ούτα αυτοί που το απαρτίζουν.

      Θα είναι, από την συμμετοχή όλων, επαναπροσδιοριζόμενο δυναμικά και συνεχώς, από τα διαδοχικά κύματα που θα συμμετάσχουν.

      Το Α, δεν μπορεί να είναι και το Β, και αν το επιθυμεί αυτό, είναι άρωστο, ανθυγιεινό.

      Επίσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως οι ταινίες είναι επικοινωνιακές.
      Το έχουν πει και οι ίδιοι, αν και δεν χρειαζόταν : σκοπίμως δημιουργούν ένα σοκ στον ακροατή, και μετά μεγαλειωδώς, προτάσουν και μια πρόταση για λύση.

      Το ότι οι ταινίες είναι επικοινωνιακές, δεν είναι καθόλου κακό, αλλά το αντιστροφο : με αυτόν τον τρόπο κατάφερε το addendum να ειδωθεί από 250.000.000 ανθρώπους σε όλον τον πλανήτη.

      Αν ο κ. Φωτόπουλος (και λόγω ηλικίας) περίμενε νέες ιδέες να ακολουθούν την ίδια διανομενίστικη οδό των δυσανάγνωστων φιλοσοφικών ευρημάτων του προηγούμενου αιώνα, των ιδεολογικών Βίβλων που ξεκινούσαν την πορεία τους από τα σαλόνια των φιλοσοφικών Club, για να φτάσουν μετέπειτα στον «λαό» έκανε λάθος. Είναι απλώς outdated.

      Φυσικά και οι ταινίες είναι επικοινωνιακές, και φυσικά θα συνεχίσουν να είναι. Αυτός είναι ένας από τους πολλούς νέους τρόπους διάδοσης ιδεών.
      Φυσικά διέπονται από πολλές ανακρίβιες που δεν αντέχουν στην κριτική, καθώς δεν υπάρχει τέλειο ντικυμαντέρ, και δεν μπορούμε να εξαφανίσουμε την αντίθετη άποψη, με τακτικές φανατικών οπαδών, όπου επιτίθονται σε οτιδήποτε λέει κάτι διαφορετικό από αυτό που πιστεύουν αυτοί.

      Η όλη ιδέα, η πρόταση είναι εκπληκτική.

      Απλώς τα όριά της, την οργάνωσή της, την τελική μορφή της, δεν θα τα ορίσουμε εμείς, αλλά θα οριστούν πολύ μετέπειτα, από ανθρώπους που θα είναι πολύ λιγότερο δηλητηριασμένοι από τον σημερινό τρόπο σκέψης και αντίληψης, που αναπόφευκτα φέρουν μαζί τους τα σημερινά μέλη του ΖΜ,
      τον εγωϊσμό, την ανταγωνιστική νοοτροπία, την αυτοεπιβεβέαιωση, την φανατική στάση και την ανάπηρη, μονήρη οπτική.

      Φώτης Γροντάς

  10. Ο Φωτόπουλος βέβαια καθόλου δεν είναι μαρξιστής (και σαφώς όχι «γνωστός μαρξιστής», όπως κάποιος ανοητολόγος γράφει), αλλά κινείται στην ελευθεριακή (αντικαπιταλιστική και αντικρατιστική) πτέρυγα της πολιτικής φιλοσοφίας.

    Η κριτική του λέει το απλό: ότι το Zeitgeist αρνείται εσκεμμένα να αναλύσει τη σημερινή κοινωνία με τους υπαρκτούς όρους συστηματικής ιεράρχησής της σε διακριτές κοινωνικές τάξεις, επομένως αυτομάτως καθίσταται ανώδυνο για το επικρατές, ολιγαρχικό ταξικό σύστημα (αφού μάλλον είναι πρόδηλη η ύπαρξη μίας άρχουσας και μίας αρχόμενης τάξης, μόνο ένας ιδεολόγος φιλελεύθερος ατομικιστής θα το αμφισβητούσε αυτό).

    Το αν μπορεί η δυσάρεστη εργασία να αντικατασταθεί πλήρως από περιβαλλοντικά φιλικές μηχανές ή όχι δεν είναι το ζητούμενο (θα ήταν πολύ βολικό και επιθυμητό κάτι τέτοιο, αλλά πολύ απλά δεν βρίσκεται εκεί η ουσία των κοινωνικών προβλημάτων). Το ζητούμενο είναι να εκλείψει η ιεραρχία στις διαπροσωπικές και στις κοινωνικές σχέσεις, και η κοινωνία να αρχίσει να αυτοδιευθύνεται συλλογικά και δημοκρατικά. Αυτός είναι ένας πολιτικός στόχος. Η υπερέμφαση του Zeitgeist σε μια τεχνολογική ουτοπία αντί για έναν πολιτικό στόχο, είναι που το καθιστά ανώδυνο για το σύστημα μέσο εκτόνωσης. Γιατί πολύ απλά το σύστημα λειτουργεί βάση των δικών του ολιγαρχικών πολιτικών στόχων, και μία απολιτική ανάλυση δεν μπορεί να το βλάψει ουσιωδώς.

    Αυτά λέει κατ’ ουσίαν ο Φωτόπουλος και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω, χωρίς να ανήκω στο Δίκτυο της ΠΔ.

  11. Οκ. Ας μην στηριξουμε και ας πεταξουμε την μοναδικη λυση σωτηριας της ανθρωποτητας, λογω της ελλειψης ενημερωσης και παιδειας πανω στο θεμα Venus Project η λογω καποιας λανθασμενης αισθησης ταυτοτητας μεσα σε αυτην την αρρωστη κοινωνια που ζουμε. Ευγε..!

    • Φίλε Alex, η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται μοναδικές «λύσεις» , αλλά ομαδικές προτάσεις.

      Σίγουρα η κοινωνία που ζούμε είναι άρωστη, αλλά είναι επίσης το ίδιο άρωστο να υπάρχουν λύσεις πρίν καν τεθούν στο παγκόσμιο τραπέζι συζητήσεων, παρά να τις έχουν βρεί κάποιοι από πρίν, για τους υπόλοιπους!

  12. Μα πως δεν τιθεται στο παγκόσμιο τραπέζι συζητήσεων, το κινημα Zeitgeist και το TVP γενικα? Δεν υπαρχουν ομαδες σε ολο τον κοσμο που οργανωνουν δρασεις? Δεν κανονιζονται συζητησεις με ολα τα μελη στο Teamspeak?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s