Αποκαλυπτικό:Πώς μας ληστεύουν τα Σούπερ Μαρκετ

Διάβασέ το!Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να καταλάβεις τις προσπάθειες χειραγώγησής σου. Ο βασικότερος είναι να καταλάβεις πως λειτουργεί ο εαυτός σου.

Πολυεθνικά-ελληνικά Super Market και Ψυχολογικές Στρατηγικές Marketing

Ας αρχίζουμε λοιπόν με μια απλή βασική αντικατασκοπευτική εργασία.
Δε θα ξαναδείτε ποτέ πια τα σουπερμάρκετ ή τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα με το ίδιο μάτι μετά από αυτό.

Η είσοδος είναι στα δεξιά, εντούτοις εσείς περπατάτε αριστερά
Σε όλα τα σύγχρονα σουπερμάρκετ ο σκλάβος ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσει μια αριστερόστροφη φορά (αντίθετη από τους δείκτες του ρολογιού). Το 95% του κόσμου έχει μια ελαφριά ατελή ισορροπία: κλείνει προς τα αριστερά. Εάν αφήστε κάποιον μόνον του στην έρημο (μην το κάνετε), θα αρχίσει να στρέφεται τριγύρω κατά την αριστερόστροφη φορά. Αυτός είναι ο λόγος που ΟΛΑ τα σύγχρονα σουπερμάρκετ έχουν μια αριστερόστροφη διαρρύθμιση η οποία, παρεμπιπτόντως, έχει άλλες συνέπειες και κρυφές σημασίες όπως θα δείτε παρακάτω.

Γιατί ξεκινούν πάντα με φρέσκα φρούτα;

Ο πρώτος λόγος : είναι ότι οι άνθρωποι που μπαίνουν μέσα σε ένα σουπερμάρκετ έχουν τη τάση να διατηρήσουν την ταχύτητα που είχαν στο δρόμο και θα προσπερνούσαν έτσι χωρίς να παρατηρήσουν τα πρώτα εμπορεύματα, αν δεν τους σταματούσατε με μια έκρηξη χρωμάτων και μυρωδιών που μόνο τα φρέσκα φρούτα μπορούν να προσφέρουν. Ένας δεύτερος λόγος είναι να νιώσει αμέσως ο πελάτης τη σιγουριά ότι βρίσκεται σε ένα μαγαζί με φρέσκα και καλά πράγματα και όχι σε ένα οποιοδήποτε κατάστημα με αμφισβητήσιμης ποιότητας προϊόντα.
Σημειώστε ότι η διάταξη των φρούτων και των λαχανικών δεν είναι τυχαία. Ολόκληρο το ζήτημα στις τεχνικές υποδούλωσης που χρησιμοποιούν τα σουπερμάρκετ είναι ότι τα πολύ λίγα πράγματα που είναι πραγματικά χρήσιμα και πρέπει να αγοραστούν, κατακλύζονται από μια πληθώρα άλλων εντελώς άχρηστων προϊόντων σε πολύ πιο δαπανηρές ποικιλίες και ιδιότητες, εξαιτίας των τεράστιων κερδών που αφήνουν και των μικρότερων κερδών που αφήνουν τα βασικά προϊόντα.

Επιμελημένος Φωτισμός και Μουσική

Πορτοκάλια και μήλα με πολλούς καθρέφτες, μπανάνες και αχλάδια σε ένα πράσινο περιβάλλον, σαλάτες και πατάτες με καθαρό φως.κόκκινο για το κρέας (διότι το άσπρο φως θα το έκανε γκρίζο) κ.λ.π. Ρίξτε μια ματιά στα κόλπα του φωτισμού που χρησιμοποιούν την επόμενη φορά που θα πάτε στο σουπερμάρκετ. Σημειώστε επίσης ότι είναι απαραίτητη η απαλή μουσική , γιατί διαφορετικά το σουπερμάρκετ θα φαινόταν νεκρό χωρίς αυτήν. Αυτή δεν πρέπει να είναι εντούτοις πολύ δυνατή. και θα πρέπει να αλλάζει ανάλογα με την ώρα. Βλέπετε ξέρουν πότε πάνε οι μικρότεροι και πότε οι μεγαλύτεροι σκλάβοι για να καταναλώσουν και διαμορφώνουν ανάλογα τη μουσική τους.

Το ακριβό είναι το εύκολο και το φτηνό το δύσκολο

Τα προϊόντα τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο, ώστε τα ακριβά να είναι πάντα προς την κατεύθυνση της πορείας του σκλάβου και στο καλύτερο ύψος για να πιαστούν. Αντίθετα, οι φτηνότερες ποικιλίες των ίδιων προϊόντων είναι πάντα από πίσω και λίγο χαμηλότερα ή λίγο ψηλότερα.
Σταματήστε τώρα και κοιτάξτε τις ποικιλίες ενός δοσμένου είδους προϊόντος, ας πούμε ενός απορρυπαντικού για πλυντήρια. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί έχουν τη συνήθεια να κοιτάνε από τα αριστερά προς τα δεξιά, όπως ακριβώς διαβάζουν, έτσι οι φτηνότερες ποικιλίες ενός προϊόντος τοποθετούνται στ’ αριστερά και οι ακριβότερες στα δεξιά, εκεί ακριβώς που τελειώνει το σκανάρισμα με τα μάτια σας, με την ελπίδα ότι τα χέρια σας θα είναι γρηγορότερα από το μυαλό σας και θα ακολουθήσουν όχι την αρχική και ξεχασμένη πια, αλλά την πιο πρόσφατη, τελική οπτική εντύπωσή σας..
Θα έχετε παρατηρήσει ότι όλα τα ψυγεία ανοίγουν με ένα παράξενο τρόπο. Οι πόρτες τους είναι έτσι φτιαγμένες ώστε να αναγκάσουν τον σκλάβο να δει άλλα προϊόντα αμέσως μόλις κλείσει μία. Παρατηρήστε επίσης τη διάταξη των προϊόντων στο δάπεδο. δεν είναι τυχαία, όπως μπορείτε να δείτε. Παρατηρείτε πόσο μακριά είναι εκείνα τα προϊόντα και πόσο εύκολο είναι να πιάσετε αυτά εδώ; Για δείτε τις τιμές τους για να καταλάβετε τη διαφορά..

Μπορώ να μην σας εξυπηρετήσω; -Οι απόμακροι υπάλληλοι

Ποτέ δε θα ακούσετε έναν υπάλληλο του σουπερμάρκετ να σας ρωτά, όπως σε άλλα καταστήματα, το γνωστό «μπορώ να σας εξυπηρετήσω, παρακαλώ;» εκτός και αν θέλετε πραγματικά τη βοήθειά του και τον κυνηγήσετε για να σας τη δώσει, αν βρείτε κανέναν καμιά φορά μπροστά σας, γιατί συνήθως είναι άφαντοι!. Ο λόγος που σας αποφεύγουν και δεν σας μιλούν είναι για να μην σπάσουν τη μαγεία της ύπνωσής σας και περιορίσουν έτσι την πιθανότητα να αγοράσετε ένα σωρό άχρηστα αντικείμενα που δεν τα χρειάζεστε ή, το χειρότερο για τα αφεντικά τους, ξαφνικά να «ξυπνήστε» και να αρχίστε να αδειάζετε ένα μεγάλο μέρος από το εξευτελιστικά γεμάτο καροτσάκι σας.
Οι υπάλληλοι είναι επίσης απασχολημένοι με το να τοποθετούν τα διάφορα προϊόντα στη «σωστή» θέση τους. Πρέπει αυτά να βρίσκονται σε μια προκαθορισμένη απόσταση.. πάρα πολλοί άνθρωποι βλέπετε σε ένα στενό χώρο και μερικοί σκλάβοι θα βάλλουν ξανά στο ράφι το προϊόν που είχαν στα χέρια τους, αντί για το καροτσάκι τους.. Αλήθεια ξέρετε ότι το 35% των προϊόντων που αγοράζετε για το ψυγείο σας θα πάνε κατευθείαν από αυτό στο σκουπιδοτενεκέ σας; Αυτό ακριβώς είναι το ποσοστό του κάθε προϊόντος που πετιέται!

Οι Πάγκοι των Προσφορών

Οι περισσότεροι σκλάβοι έρχονται στο σουπερμάρκετ τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα και δε θέλουν να βλέπουν πάντα τα ίδια πράγματα στις ίδιες θέσεις, πράγμα που θα μπορούσε επίσης να τους οδηγήσει στο σωστό συμπέρασμα ότι εκπαιδεύονται να αγοράζουν(ακόμα και όταν θέλουν να βρίσκουν εύκολα ένα πράγμα που ζητούν και να ξέρουν τη συνηθισμένη θέση του). Πρέπει λοιπόν ένα μέρος των προϊόντων να μένει στη θέση του και ένα άλλο να μετακινείται. Αυτό το ρόλο παίζουν οι πάγκοι των προσφορών.. Σαμπουάν σήμερα, απορρυπαντικό αύριο.

Κλάψε Μπέμπη Κλάψε..

Το τελευταίο ψάρεμα των βαλαντίων του σκλάβου γίνεται στους πάγκους, μπροστά από τα ταμεία, όπου είναι αναγκασμένος να σταματήσει περιμένοντας στην ουρά. Ξέρουν ότι μια και πάει στο ταμείο να πληρώσει είναι αποφασισμένος να μην αγοράσει τίποτε άλλο, αλλά αυτοί οι πάγκοι δεν απευθύνονται στη μαμά ή στο μπαμπά, αλλά στο μικρό παιδί τους. Δείτε τι ακριβώς περιέχουν: τσίχλες, καραμέλες, μέντες κ.λπ., κάτι που δεν ενδιαφέρουν συνήθως τους μεγάλους παρά μόνο τα μικρά παιδιά. Δείτε και τις τιμές τους, αν υπάρχουν. Αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερες από τις τιμές των ίδιων προϊόντων σε άλλα μέρη του μαγαζιού, όπου δεν τα παρατηρείτε συνήθως ποτέ, γιατί δεν προτίθεσθε να τα αγοράσετε. Τι γίνεται λοιπόν εδώ στους πάγκους, μπροστά από τα ταμεία, καθώς περιμένετε στην ουρά; Το μικρό παιδί σας λιμπίζεται τη σοκολάτα ή το κουτί με τις τσίχλες που υπάρχει εκεί και το παίρνει και το βάζει και αυτό στο καροτσάκι σας. Και εάν τυχόν το βάλετε ξανά πίσω στο πάγκο, λέγοντάς του ότι δεν το χρειαζόσαστε αυτό το πράγμα, αρχίζει τα κλάματα και τη φασαρία, ενοχλώντας το κόσμο γύρω του, μέχρι να αναγκαστείτε να του το πάρετε για να σωπάσει..

Πώς να αντιμετωπίσετε αυτή τη κατάσταση;

Εκπαιδεύστε απλά από πριν το παιδί σας να κάνει κάποια σκανδαλιά στο πάγκο, όπως το να ανακατέψει τα επιμελώς φτιαγμένα εκεί πράγματα. Η ελευθερία στη σκανδαλιά είναι πολύ πιο ελκυστική γι’ αυτό από τη γεύση της σοκολάτας. Ή χαλάστε οι ίδιοι την όμορφη διακόσμηση αυτού του πάγκου, εγκαταλείποντας για παράδειγμα εκεί άγαρμπα ένα από τα πράγματα που έχετε πάρει στο καροτσάκι σας και το οποίο δε χρειάζεστε ιδιαίτερα. Αν μάλιστα διαλέξτε να αφήσετε επίτηδες ένα αναποδογυρισμένο κουτί παγωτό, τότε θα έχετε πάρει καλύτερα την εκδίκησή σας για όσες σοκολάτες και τσίχλες αναγκαστήκατε να ακριβοπληρώσετε τη τελευταία στιγμή μπροστά στο ταμείο μέχρι τώρα..

Εσείς Έχετε Πάρει Κερδοκάρτα;

Όχι ευχαριστώ, δε θέλω! Αυτό είναι ένα βρώμικο και φτηνό κόλπο για να μαζέψουν ένα μεγάλο πλήθος προσωπικών δεδομένων σας, χωρίς να κουραστούν στο ελάχιστο από μέρους τους. Στο εξής θα ξέρουν αναλύοντας τα προϊόντα που αγοράζετε κάθε φορά πότε τρώτε, πότε πίνετε, πότε χέζετε, πότε πλένεστε ή πότε πηδάτε, εντελώς τσάμπα και θα γεμίσουν τις βάσεις δεδομένων τους με πολύτιμες πληροφορίες για τις καταναλωτικές σας συνήθειες. Άλλωστε δεν κερδίζετε και τίποτα σπουδαίο με τις σχεδόν μηδαμινές εκπτώσεις τους μπροστά στις πολύτιμες πληροφορίες που παίρνουν κρυφά και τσάμπα από σας.

Ας πολεμήσουμε λοιπόν εναντίον τους! Καταλάβετε καλά το παιχνίδι τους κι εξηγήστε το και στους άλλους!

ΠΗΓΗ

Εικονογράφηση Γιάννης Αέρας

Advertisements

22 σκέψεις σχετικά με το “Αποκαλυπτικό:Πώς μας ληστεύουν τα Σούπερ Μαρκετ

  1. δεν συμφωνώ καθόλου με τα περισσότερα,στο super που πάω η διαδρομή είναι προς τα δεξιά,δεν έχει κερδοκάρτα,δεν έχει παγκους προσφορών,δεν έχει καθρέφτες πάνω απο τα φρούτα και ούτε τα έχει στην μέση!!!
    Οι υπάλληλοι δεν σ ενοχλούνε όταν ψωνίζεις όχι για να μην σπάσουν την μαγεία,αλλά γιατί όλοι τρέχουνε πέρα δώθε.Όσο για τα stands στα ταμεία,να μάθεις το παιδί σου να μην είναι κακομαθημένο και ζητάει ό,τι δει.Δεν καταλαβαίνω γιατί πρπ εμείς οι ίδιοι να τα μυούμε στην υπερκατανάλωση άχρηστων αντικειμένων και μετά κατηγορούμε τους άλλους που διαφημίζουν το προϊόν τους.
    Το να αφήνουμε όπου βρούμε τα πράγματα και τα καρότσια,το μόνο που καταφέρνουμε είναι να κάνουμε τον υπάλληλο να βρίσκεται σε δουλειά.

    • Στο σουπερμαρκετ που πηγαινεις , ισως συνοικιακο ισως δεν ξερω τι, μαλλον δεν ανηκει στην πλειοψηφια των πολυεθνικων (να μην γραφουμε ονοματα) που ισχυουν οσα περιγραφει το αρθρο ….. Και μην ισχυριστεις οτι δεν εχεις παει σε hyper market και δεν ειναι ετσι τα πραγματα…..

      • Eίναι μεν συνοικιακό,ανήκει όμως και σε μεγάλη αλυσίδα,ελληνική όχι πολυεθνική.Έχω πάει σε hyper market,2 φορές στην ζωή μου,την μια απο περιέργεια και την άλλη αναγκαστικά,δεν μου αρέσει αυτό το χάος και δεν ξαναπήγα.Αν και στο συγκεκριμένο και πάλι η πορεία είναι απο δεξιά προς αριστερά και τα φρούτα είναι στην άλλη άκρη και καθόλου μέσα στην μέση.
        Το άρθρο δεν μιλάει συγκεκριμένα για hyper,μιλάει γενικά για τα super.Συμφωνώ στο ότι υπάρχει μια χειραγώγηση αλλά οκ……..μυαλό έχουμε,σκεφτόμαστε,πράττουμε,βλέπουμε,ακούμε.Το super market προωθεί τα προϊόντα του.Τι σημαίνει?Ότι μπαίνω μέσα και χάνω τον μπούσουλα?Εγώ προσωπικά όχι.

  2. Συμφωνω στα περισσοτερα με τη βανέσσα.Το καθε μαγαζι πρεπει να κανει οτι εντιμο μπορει για να πουλησει τη πραματεια του.Με ενοχλει ομως που βλεπω που κουβαλουν μαζι τους τα παιδια τους στο Supermarket λες και προκειται για κατι το αξιοθεατο.
    Περισσοτερο βεβαια με ενοχλει η ακριβεια.Στο Penny supermarket σε ενα χωριο στη Γερμανια ενα κουτι με 120 φιλτρα καφε 1χ4 το αγορασα .60 cents. Εδω στο Lidl τα 100 κοστιζουν 1 ευρω.Διπλασια ακριβως τιμη απο δυο Γερμανικες φιρμες.

  3. Θεωρώ ότι το άρθρο είναι στα περισσότερά του σημεία σωστό, και μάλιστα με αξιοπρόσεκτη ακρίβεια. Περιγράφει και εικόνες που δεν είχα σκεφτεί, και οι οποίες έχουν εξαιρετικά απλή και σαφή ερμηνεία, ως αποδεικνύεται.

    Όμως θα συμφωνήσω με τη Βανέσσα στο ότι το να αφήνουμε χύμα προϊόντα όπου νά’ναι (και δη προ του ταμείου) επίτηδες δεν είναι ενδεδειγμένη πρακτική, διότι και με έξτρα δουλειά βαραίνουμε τον (κακοπληρωμένο) εργαζόμενο του σούπερμάρκετ, μα και συμβάλλουμε σε μια αταξία την οποία δε θα ευνοούσαμε στο σπίτι μας. Έτσι, όπως κρατούμε το σπίτι μας τακτοποιημένο (όσοι εξ’ημών…), ομοίως οφείλουμε να φερόμαστε και σε κάθε άλλο χώρο που χρησιμοποιούμε.
    Το ότι τα σουπερμάρκετ δημιουργούν αμέτρητες διόδους προς το πορτοφόλι μας – όπως πολύ γλαφυρά θίγει το άρθρο – δεν θεωρώ ότι είναι λόγος να αλλάξουμε την κοινωνική μας συμπεριφορά και τον χαρακτήρα μας ως άνθρωποι. Απλώς πρέπει να κρατούμε τον εαυτό μας άγρυπνο και κατά το δυνατόν μακριά από υπνώσεις.

    Συγχαρητήρια πάντως Γιάννη, πρόκειται για άλλη μία πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτησή σου.

  4. ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ….ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΛΙΓΟΙ…ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ…

  5. Θα συμφωνησω με το δευτερο σχολιαστή. Τα συνοικιακά της γειτονιάς δεν εχουν την εμπειρία του μαρκετινκ, αλλά οι πολυεθνικές αλυσίδες το ξερουν πολύ καλά το κόλπο, κ κάπως έτσι ομολογώ την πατάω κ εγω όποτε πάω σε μεγαλες αλυσίδες σουπερμ. .

  6. Θα ηθελα να επανορθωσω.Εχω παει σε μεγαλα market.Το πιθανοτερο ειναι οδηγηθηκα απο το marketing τους και να μην το καταλαβα.Ειναι γεγονος οτι πας, με μια μικρη λιστα, μπερδευεσαι στους διαδρομους και αγοραζεις και κατι ακομα. Αλλα το βρισκω θεμιτο.
    Παντως η υπερβολικη καταναλωση αγαθων ηταν μαλλον κατι που μας χαρακτηριζε σαν λαο τα τελευταια χρονια.

    • Ο λογος που και εγω οταν πηγαινω στο μαρκετ , πηγαινω αυστηρα με λιστα αγαθων που εχω γραψει (βασει των αναγκων της οικογενειας μου απο το σπιτι) ειναι αυτος…. Παλια πηγαινα και επεστρεφα με πραγματα που «προκυψανε» εκει κατα την επισκεψη μου και αγοραζα σαν προβατο…..Ψυχολογικα , πολλα πραγματα το μαρκετινγκ τα κανει με δολιο τροπο….. Αλλωστε και στα καζινο , οι ιδιες πρακτικες εφαρμοζονται. Για παραδειγμα στα καζινο δεν θα δεις πουθενα κρεμασμενο ενα ρολοι (για να χανεις την αισθηση του χρονου και να τζογαρεις ασυστολα). Δεν θα δεις πουθενα ενα καθιστικο η καναπε (για να παιζεις και οταν χανεις να φευγεις και να ερχεται ο επομενος υποψηφιος χαμενος). Επισης στα καζινο τα αλκοολουχα ποτα ειναι δωρεαν , για να χανεις την νημφαλιοτητα σου και να σου τα παιρνουν πιο ευκολα μειωνοντας την πιθανοτητα να συγκρατεις το πονταρισμα σου….Ολες αυτες οι πρακτικες στηριζονται σε ψυχολογικες αδυναμιες μος, που ναι μεν μπορει να γνωριζουμε, αλλα «επιφανειακα» τις προσπερναμε….. Σου συνιστω να δεις το ντοκυμαντερ, ο αιωνας του εαυτου μας ( The century of the self) στο τελος της ενοτητας ντοκυμαντερ του ιστολογιου εδω : http://wp.me/PUPWv-4g

      • Δεν ξέρω αν αναφέρεσαι σε μένα,το έχω δει το ντοκυμαντέρ.Συμφωνώ απόλυτα σε αυτά που λες για το marketing.Φυσικά και εγώ την έχω πατήσει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν.Όμως ο παθός μαθός,που λένε και στο χωριό μου.Έχω μάθει να συγκρατώ τον εαυτό μου και να μην αφήνω το μυαλό μου να υπνωτίζεται.
        Όσο για τα καζίνο που λες,όποιος μπαίνει απλα και μόνο στην διαδικασία να πάει,καλά να πάει και απο την στιγμή που μπαίνει μέσα είναι απόλυτα άξιος της μοίρας του.Μπορεί να μην έχει ρολόι στον τοίχο λόγο συγκεκριμένης πρακτικής,όμως κανείς δεν του απαγόρευσε να το φοράει στο χέρι.Μπορεί το αλκοόλ να ρέει άφθονο και τζάμπα αλλά δεν του το έβαλε κανείς στο χέρι……δεν ξέρω αν με εννοείς!!! 🙂

        • Η εγκρατεια δεν ειναι χαρακτηριστικο ΟΛΩΝ των ανθρωπων…… Να στο πω απλα: Ακομα και καποιος συνανθρωπος μας με χαμηλο δεικτη I.Q. δεν αξιζει να γινεται εκμεταλευσιμος για να του τα παιρνουμε …. Ειμαστε ολοι ΙΣΟΙ αλλα οχι ΙΔΙΟΙ ….. Η χειραγωγηση λοιπον , στοχεύει στους αφελεις (που ισως εσυ να μην εισαι) για να «κονομαει» …. Εγω προσωπικα επι παραδειγματι , μπορει να ειμαι «προσεκτικος» οταν πηγαινω στο σουπερ-μαρκετ, αλλα «ευαλωτος» στην επικοινωνια (γιατι μπορει να ειμαι πολυλογας) και να πληρωνω λογαριασμο κινητου (σαν βλακας) 300 ευρω το μηνα….. Με αυτη την εννοια, οτι λιθαρακι βαζουμε στην ενημερωση που αφορα τη χειραγωγηση και το μανιπουλαρισμα του ανθρωπου (εξυπνου η χαζου) ειναι ενα θετικο βημα, οπως και αυτο το αρθρο….

          • φυσικά και πρπ να μπαίνει το οποιοδήποτε λιθαράκι στην ενημέρωση όλων κι εγώ μαζί σου.
            Κουβέντα κάνουμε τόση ώρα,δεν είμαι απόλυτη σε αυτά που λέω.Απλά η αναφορά έγινε στο ότι δεν είναι σε όλα τα super η ίδια κατάσταση οπότε ότι δεν μπορείς να πολεμήσεις,απόφυγέ το…..
            Υ.Γ.Βρε Γιάννη κι εσύ στο τηλέφωνο 300 ευρώ???Δεν συμφέρεις……..(πλακίτσα)

          • Πλακιτσα πλακιτσα, οταν ημουνα ιπταμενος και επρεπε (σε ωρα αναγκης) να επικοινωνησουν μαζι μου, οι περιαγωγες μου , εφθαναν το λογαριασμο ακομα και τα 500 ευρω….Η ασφαλεια βλεπεις (για να μην εχεις ανασφαλεια) και αυτη πληρωνεται….Το συμπερασμα ομως ειναι περα απο την πλακα , οτι ΟΛΟΙ μας ΚΑΠΟΥ «πιανομαστε» βλακες , δεν το αποφευγουμε, οσα αρθρα και να βαλουμε ….. 🙂

  7. γιαννη μπραβο σου για την κωδικοποιηση των στρατηγικων marketing……οσο γι αυτους που λενε οτι εγω αντιστεκομαι στα super markets αναφερω
    1.μονο οτι οι στρατηγικες τους απευθυνονται στη μαζα……αν ο κοσμος ηταν διαφορετικος δεν θα υπηρχαν καν πολυεθνικες….
    2.το αρθρο του γιαννη δεν αναφερει τι κανουμε εμεις αλλα τι κανουν οι καταναλωτες….κ επειδη η αντισταση στα οποια τερτιπια του καταναλωτισμου δεν ειναι το μετρο……κερδιζουν…..
    3.οι οδηγιες αυτες ειναι για να κατανοησουμε πως σκεφτονται για να οπλιζομαστε εμεις….αλλωστε απευθυνονται στη μαζα κ μονο ως μαζα μπορουμε να αντισταθουμε….οι προσωπικες πρακτικες αντιστασης δεν τους ενδιαφερουν…..αλλωστε οταν βαζουμε το ατομικο εναντι του συλλογικου μαλλον νικητες ειναι οι πολυεθνικες….

  8. Υποθέτω ότι το άρθρο του Γιάννη (όπως και οι φωτογραφίες που το συνοδεύουν) είναι προφανώς μετάφραση και διανθισμένο με δικές του παρεμβάσεις από άρθρο-μελέτη-ανάρτηση για τα Γαλλικά ή τα Αμερικάνικα Hyper markets. Εξάλλου πολλές φορές έχουν κυκλοφορήσει αντίστοιχα άρθρα και μελέτες καθώς και βιβλία για το θέμα. Σε αυτές τις χώρες το marketing είναι επιστήμη και δαπανώνται εκατομμύρια. Το δε αποτέλεσμα ονομάζεται educated customer με την καλή ή την στραβή του έννοια. Έχει να κάνει δε περισσότερο με την νοοτροπία της χώρας προέλευσης του καταναλωτή και μετά με την ψυχολογία του. Τα στοιχεία που παραθέτει ισχύουν αλλά δεν απευθύνονται στην ελληνική αγορά. Αυτή η πρακτική ίσως να κάνει τώρα τα πρώτα βήματά της στη χώρα μας αλλά δεν εφαρμόζεται ακόμα και από πολυεθνικές εταιρίες. Σε διαφορετικές χώρες εφαρμόζονται διαφορετικές πρακτικές σύμφωνα με την κουλτούρα την οικονομική άνεση και την ψυχολογία της αγοράς την δεδομένη χρονική στιγμή. Σε ένα αμερικάνικο SM υπάρχει πράγματι η εικόνα που περιγράφει. Σε ένα Γαλλικό θα δει πρώτα τα ποτά-κρασιά, φούρνο,κρέατα και μετά τα υπόλοιπα. Σε ένα γερμανικό αναψυκτικά-νερό-ποτά και τελευταία τα κρέατα. Σε ελληνικό και ισπανικό πρώτα τα είδη προσωπικής περιποίησης-καφέδες-είδη καθαρισμού και μετά τα τρόφιμα (σαν να είναι δύο διαφορετικά καταστήματα σε έναν χώρο). Έχει να κάνει δηλαδή με τις πρωτεύουσες ανάγκες του καταναλωτή κάτι που φυσικά δεν ισχύει για τα αμερικάνικα που πρέπει να αναγκαστούν να φορτώσουν το καλάθι κατά 60-70% με προϊόντα που κατ ουσία δεν χρειάζονται και να χρεώσουν μία από τις 20 πιστωτικές. Φυσικά στα ταμεία υπάρχουν αυτά που αναφέρει σχετικά με τις τσίχλες-καραμελίτσες-μπαταρίες αλλά και είδη ξυρίσματος όπου ισχύει και η προτροπή να αγοράσεις κάτι ακόμα αλλά και για μικροπράγματα τα οποία λόγω μεγέθους προσπέρασες ή ξέχασες. Πόσες φορές οι άνδρες δεν έχουμε πάρει τελευταία στιγμή ανταλλακτικά ξυρίσματος ή προφυλακτικά που είχαμε ξεχάσει αλλά τα είδαμε τελευταία στιγμή στο ταμεία?

  9. Μια χαρά είναι το άρθρο, μια καλή εισαγωγή στο θέμα του consumer behaviour όπου η επιστήμη της ψυχολογίας είναι στην υπηρεσία του marketing. Υπάρχουν άπειροι άλλοι παράγοντες βέβαια, ακόμα και η ένταση της μουσικής έχει μετρηθεί πόσο επηρεάζει την ταχύτητα που περπατάμε και άλλα πολλά. Μυρωδιές δε αναπτύσσονται από ειδικά εργαστήρια για να μας βάλουν σε κατάλληλη διάθεση.

    Είναι πολύ σωστό να ενημερωνόμαστε και να σκεφτόμαστε όλα αυτά τα πράγματα, απλά ίσως όχι με τόσο συνωμοτικό τόνο. Η διαδικασία της πώλησης είναι ίδια ουσιαστικά από τότε που οι πρόγονοί μας έκαναν εμπόριο σε όλη την Μεσόγειο με τα πλοία τους «ξεγελώντας» με αντίστοιχα κόλπα για να πουλήσουν.

    http://www.alexanderchalkidis.com/blog

  10. Αλέξανδρε, το θέμα είναι ότι με αυτές τις τακτικές προσπαθούν να μας «ξεγελάσουν», όπως λες, για να βγάλουν περισσότερο κέρδος. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι θεμιτό και ηθικό αυτό. Σίγουρα δεν θα πρέπει να στοχοποιήσουμε το μάρκετινγκ σαν επιστήμη, αλλά σίγουρα κάποιες πρακτικές που χρησιμοποιεί (μουσική, μυρωδιές) είναι αν μη τι άλλο αθέμιτες και προσπαθούν να παραπλανήσουν τον καταναλωτή προς όφελος του επιχειρηματία.

    Βέβαια σηκώνει πολύ συζήτηση για το που τελειώνει το θεμιτό και αρχίζει το αθέμιτο.

    Ο κύριος σκοπός του μάρκετινγκ θα πρέπει να είναι η πληροφόρηση της επιχείρησης για τις ανάγκες των καταναλωτών, ώστε η δεύτερη να δημιουργεί ποιοτικότερα προϊόντα, και όχι η παραπλάνηση των καταναλωτών για να αγοράζουν «σαβούρες».
    Θα πρέπει, δηλαδή, να «ακολουθεί» τον καταναλωτή και όχι να τον χειραγωγεί.

  11. Μπράβο!!! Όντος, συγχαρητήρια στον Γιάννη για την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτησή .
    Και σωστό @ Δημήτρης «Ο κύριος σκοπός του μάρκετινγκ θα πρέπει να είναι η πληροφόρηση της επιχείρησης για τις ανάγκες των καταναλωτών, ώστε η δεύτερη να δημιουργεί ποιοτικότερα προϊόντα, και όχι η παραπλάνηση των καταναλωτών για να αγοράζουν “σαβούρες”.
    Θα πρέπει, δηλαδή, να “ακολουθεί” τον καταναλωτή και όχι να τον χειραγωγεί.»

    Όμως, λίγα είπε το άρθρο.. και σαν καλή αρχή να αρχίζει κάνεις, οντς αξίζει το «Century of Self”. Ενδιαφέρθηκα και το έψαξα τι ήταν αυτό το “Century of Self” το Δεκέμβριο, 2008 όταν ένας οικογενειακός φίλος που ζει στην Αγγλία ήρθε για Χριστούγεννα τότε. Επάνω στην συζήτηση για το Lehman Brothers, ο φίλος μας ανέφερε πως ακουστικέ στους Ακαδημαϊκούς χώρους πως το “Century of Self” πέθανε. Ξαφνιάστηκα όταν η αναζήτηση στο νετ κατέληξε να βρω το Century στο y-tube. Τέτοια προσέγγισης της ιστορίας δεν την γνώριζα… θύμο, οργή, μου έρχονταν να σκίσω τα διπλώματα μου που με καμάρι εγώ που κάποτε έλεγα στον αυτό μου, «Κοίτα, ιστορία και φιλοσοφία σπούδασα και με δυσλεξία» -φανφάρες όλα τελικά… Λοιπόν, για δείτε επίσης και λίγο behavioral psychology, socio-biology, evolutionary psychology, κάτι positive psychology, meta-humans and anti-humans, … Για ένα open-minded καφέ κανεις;;; Γιατί, τελικά, πρέπει να προστατευτεί ο καταναλωτής (παραλού δεν μου αρέσει αυτός ο όρος-θα ήθελα να καταργηθεί) όχι από τα προϊόντα άλλα από τον εαυτό του. Και τον άνθρωπο… you know παιδεία…. στο info@ geitoniamas.net

  12. Παράθεμα: Αποκαλυπτικό:Πώς μας ληστεύουν τα Σούπερ Μαρκετ | Parganews.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s