Τολμήστε!: πώς προέκυψε

Προσωπικότητες των Γραμμάτων, των Τεχνών και της Επιστήμης απευθύνουν δραματική έκκληση προς τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, υποστηριζοντας ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να υποθηκεύσει «το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών».

Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά.  Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης.

Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Όσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν το καθήκον τους.

Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών.

Υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες:
Θανάσης Βαλτινός
Κική Δημουλά
Απόστολος Δοξιάδης
Τάκης Θεοδωρόπουλος
Αθηνά Κακούρη
Μένης Κουμανταρέας
Γιάννης Κουνέλης
Πέτρος Μάρκαρης
Τάσος Μπουλμέτης
Βασίλης Παπαβασιλείου
Διονύσης Σαββόπουλος,
Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Αλέκος Φασιανός
Από την ακαδημαϊκή-επιστημονική κοινότητα:
Νίκος Αλιβιζάτος
Νάσος Βαγενάς
Γιάννης Βούλγαρης
Γιώργης Γιατρομανωλάκης
Άγγελος Δεληβοριάς
Γιώργος Δερτιλής
Αρίστος Δοξιάδης
Ορέστης Καλογήρου
Στάθης Καλύβας
Βάσω Κιντή
Ανδρέας Κούρκουλας
Νίκος Μουζέλης
Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος
Γιώργος Παγουλάτος
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Παύλος Σούρλας
Γιάννης Σουρνάρας
Σταύρος Τσακυράκης

Το «Τολμήστε» προέκυψε από την κοινή διαπίστωση πως η πολιτική τάξη της χώρας δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση. Το αποτέλεσμα αυτής της ανεπάρκειας είναι ότι στην οικονομική κρίση που ομολογήθηκε το 2010 έναν χρόνο μετά έχει προστεθεί και η σημερινή πολιτική κρίση. Όταν το, έστω κατακερματισμένο, κοινωνικό σώμα έχει αποκοπεί από την πολιτική του εκπροσώπηση, όταν η ηγεσία της χώρας έχει χάσει την αξιοπιστία της δεν μας χρειάζεται να βλέπουμε τις μούντζες που οι χιλιάδες συγκεντρωμένοι απευθύνουν προς το κοινοβούλιο για να αντιληφθούμε πως η δημοκρατία μας έχει ξεχαρβαλωθεί. Οφείλουμε να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να την προστατεύσουμε όπως οφείλουμε να θυμόμαστε πως η δημοκρατία μας είναι μια κατάκτηση όλων μας που την εδραιώσαμε με την ένταξή μας στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Με όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έξω από την Ευρώπη την Ελλάδα την περιμένει η χαοτική μοίρα ενός τριτοκοσμικού κρατιδίου αφημένου στο έλεος του εαυτού του.

1. Η αυτοκάθαρση της πολιτικής τάξης. Η αυτοκάθαρση δεν στοχεύει μόνον στον εντοπισμό των λαμόγιων. Πρέπει να στοχεύει επίσης και στην βλακεία η οποία είναι απολύτως δημοκρατικά μοιρασμένη στους εκπροσώπους μας.
2. Κατάργηση της βουλευτική ασυλίας, κάτι αυτονόητο που όπως όλα τα αυτονόητα το διεκδικούμε λες και ανακαλύψαμε την Αμερική.
3. Εντατικά μαθήματα πολιτικής αγωγής και Ιστορίας στους 300 της ελληνικής βουλής. Μέσα σε όλα ας πληρώσουν και κάτι για φροντιστήρια. Καλό θα τους κάνει.
4. Η κυβέρνηση θα πρέπει να αντιληφθεί ότι κυβερνάει και δεν είναι παρατηρητής των εξελίξεων. Σίγουρα πάντως δεν μπορεί να παριστάνει την «αγανακτισμένη».
5. Η αντιπολίτευση θα πρέπει να αντιληφθεί ότι αντιπολιτεύεται μια κυβέρνηση που κυβερνάει και ότι ουδόλως μας ενδιαφέρουν τα ζητήματα της καριέρας των ηγετών της. Το αν μια μέρα θα γίνουν πρωθυπουργοί είναι προσωπικό τους ζήτημα. Το δικό μας είναι πώς θα βγούμε από δω μέσα.
6. Κάποιος πρέπει να μας πει και να μας εξηγήσει αν η κατάστασή μας επιδεινώνεται επειδή εφαρμόζεται το Μνημόνιο ή επειδή δεν εφαρμόζεται.
7. Κάποιος πρέπει να τους πει πως αν κάθε δυο μήνες βάζουν νέα μέτρα για να αντικαταστήσουν τα παλιά που δεν εφάρμοσαν τότε, πολύ απλά, είναι ανίκανοι να κάνουν την δουλειά τους.
8. Ας βάλουν τα στιβαρά τους κεφάλια κάτω και ας μας πουν προς τα πού βαδίζουμε. Μια επιχείρηση που δουλεύει μόνον για να ξεπληρώσει τα χρέη της είναι φαλιρισμένη. Και το πρόβλημα σήμερα είναι ότι κανείς δεν μας λέει προς τα πού  πάει η Ελλάδα.
9. Οι χώρες δεν είναι Α.Ε. Μια Α.Ε. που δεν πάει καλά την κλείνεις. Μια χώρα δεν μπορείς να την κλείσεις.
10.  Πρέπει κάποιος, ή κάποιοι, να αναζητήσουν την φαιά ουσία και το σθένος που απαιτεί η παραγωγή του πολιτικού λόγου. Βρίζοντας ο ένας τον άλλον δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να υποθάλπουν την βία, αυτή που κινδυνεύει να οδηγήσει την χώρα σε μια κατάσταση πολέμου όλων εναντίον όλων, κοινώς σε συλλογική αυτοκτονία.

*Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είναι μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Εργάζεται ως διευθυντής σειρών στις εκδόσεις Ωκεανίδα και είναι μόνιμος επιφυλλιδογράφος στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τολμήστε!: πώς προέκυψε

  1. Παράθεμα: Οι «πολίτες» , οι «καθοδηγητές» και… «εμείς». « YELLOW JACKET

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s