Παραθέτω αυτούσιο ένα e-mail που έλαβα

Την ιστορία της Ισλανδίας τη γνώριζα από διάφορα ντοκυμαντέρ, απλώς το e-mail με έκανε να συνηδειτοποιήσω για τη μη ενημέρωση μιας τόσο σημαντικής είδησης σχεδόν από όλα τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.  .ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Δαβίδ εναντίον Μπένι…


Αγαπητέ Δαβίδ, Τις τελευταίες νύχτες δεν μπορού­σα να κοιμηθώ. Με στοιχειώνανε, με­ταξύ άλλων, τα διαφημιστικά σποτ και η δα­νειακή ορολογία μιας άλλης εποχής…: «Σπίτι γρήγορα, από Εθνική…», «Για να έχεις το δι­κό σου κεραμίδι…», «Κυμαινόμενο επιτόκιο από 2,75% και μία δόση χάρισμα»… Μιλά­με για οριστικότατο παρελθόν. Ακόμα και η Πειραϊκή – Πατραϊκή ή τα κοτόπουλα Βοκτάς έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναβιώσουνε τηλεοπτικώς απ’ ό,τι μια διαφήμιση για στεγαστικό του 2006… Μεγάλη πίκρα…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Γιατί τελικά, υπάρχουν μόνο δύο κατηγορίες ανθρώπων…


Όμορφοι ή άσχημοι;…
Έξυπνοι ή χαζοί;…
Μορφωμένοι ή αμόρφωτοι;…
Πετυχημένοι ή αποτυχημένοι;…
Υγιείς ή άρρωστοι;…
Ολυμπιακοί ή Παναθηναϊκοί;…
Έλληνες ή Βάρβαροι;…
Χριστιανοί ή Μουσουλμάνοι;…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

ΔΝΤ. Για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, με εκπληκτικές ομοιότητες.


Πολύ περίεργους κύκλους κάνει η ιστορία σε αυτή τη χώρα. Πολλοί ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά το ΔΝΤ έρχεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα. Την πρώτη είχε έλθει ως “ΔΟΕ”, Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δηλαδή, αμέσως μετά την ήττα στον πόλεμο του 1897. Δείτε τώρα τις απίστευτες συμπτώσεις:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

ΡΟΥΜΠΙΝΙ:Η Ελλάδα γλιτώνει μόνο με χρεοκοπία και δραχμή


Η Ελλάδα θα πρέπει να ξεκινήσει μία διαδικασία ελεγχόμενης πτώχευσης, να εγκαταλείψει εθελοντικά το ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή, προτείνει ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, σε άρθρο του που δημοσιεύεται την Δευτέρα στους Financial Times.Ο κ. Ρουμπίνι εκτιμά ότι η έξοδος από το ευρώ θα είναι μία «τραυματική διαδικασία», ωστόσο σημειώνει πως οι αρνητικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να περιοριστούν, εάν η διαδικασία εξόδου είναι ελεγχόμενη και δοθεί διεθνής στήριξη για την αναδιάρθρωση των ελληνικών τραπεζών και τη χρηματοδότηση του δημοσιονομικού και του εξωτερικού ισοζυγίου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ

Σοσιαλιστικό «Οσα παίρνει ο άνεμος»


Ξεκίνησε με όρκους αγάπης, μετά ξέσπασε ο εμφύλιος, στο τέλος ήρθε η κρίση συνείδησης. Θα μπορούσε να ήταν το «Οσα παίρνει ο άνεμος», αν δεν ήταν η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, η οποία πλέον έχει εξελιχθεί σε υπερθέαμα σοσιαλιστικής φαντασίας – σαν κι αυτό που παίχτηκε το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας.

Πριν δέσει η πλοκή, μάθαμε πως η Κ. Περλεπέ είναι πολύ δυσαρεστημένη. Απαιτεί «να σταματήσει το ράβε – ξήλωνε». Δεν πειράζει αν δεν ξέρετε ποια είναι η Κ. Περλεπέ – έτσι συμβαίνει με τους δεύτερους ρόλους, τουλάχιστον μέχρι τη νύχτα της απονομής όσκαρ στον β΄ γυναικείο. Ή μέχρι τη μέρα που θα στραβοπατήσει η ενζενί στον Εθνικό Κήπο, σαν τη Μαρία Θεοχάρη τότε που την κυνηγούσαν οι Αγανακτισμένοι, και θα πέσουν τα φώτα επάνω της. Πλέον, το πόδι της κ. Θεοχάρη είναι καλά. Τόσο καλά, που το χτυπά στο έδαφος. «Να μπει πάτος στο βαρέλι!» απαιτεί. Δεν αντέχουμε «να ζούμε το μαρτύριο της σταγόνας»!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Food Matters-«Είσαι ό,τι τρως!»


Η σοφή φράση του Ιπποκράτη πραγματικά αντικατοπτρίζει την σημασία της καλής διατροφής και δίαιτας στην ποιότητα ζωής μας.
Το Σούπερμαρκετ:
Σύμβολο του υψηλού επιπέδου ζωής σήμερα. Αυτά τα προϊόντα έρχονται από φάρμες κι αγροκτήματα ανεξάρτητα απ’ την απόσταση και την εποχή. Είναι αποτέλεσμα μίας θαυματουργικής γεωργίας, που διαφυλάσσει τη φρέσκια ποιότητα καθόλη τη διαδρομή μέχρι το τραπέζι σας.
Πόσο παλιά είναι η τροφή σας;
Αν το σκεφτείτε, η τροφή σας, στην καλύτερη περίπτωση ταξιδεύει γύρω στα 2.500 με 3.000 χλμ. πριν να φτάσει σε σας και είναι τουλάχιστον μίας εβδομάδας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Ελληνική κρίση: Ιστορίες από τη φάρμα των ζώων


Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών κάνουν την ανωτερότητά μας σε σχέση με τους πιθήκους να φαίνεται αξιοθρήνητη. Όσοι, στο πλαίσιο τα συμβατικής σοφίας του τύπου «Μνημόνιο συν Μεσοπρόθεσμο, ειδάλλως δραχμή», «Σχέδιο Β για έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του Ευρώ» ή, με εκβιασμό, «αν πτωχεύσουμε δεν θα πληρωθείτε» κ.λπ., πιστεύουν –με καλή πρόθεση δεν αμφισβητώ– ότι κάθε βία εξ ορισμού είναι κακή, αδυνατούν να κάνουν οποιαδήποτε συστηματική διάκριση ανάμεσα στα διάφορα είδη της βίας και  να κατανοήσουν τα αποτελέσματά της τόσο σε αυτούς που την υφίστανται όσο και σε εκείνους που την ασκούν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ